Surat As-Saffat — Ayat 168

1) Tegesing tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• لَوْ أَنَّ (lau anna): "menawa" utawa "upama" — tembung kanggo ngandharake pangarep-arep utawa syarat sing ora kelakon.
• عِندَنَا ('indana): "ana ing ngarep kita" utawa "kita duwe".
• ذِكْرًا (dzikran): "kitab" utawa "pepeling" — ing kene tegese kitab suci sing diturunake marang umat sadurunge.
• مِّنَ الْأَوَّلِينَ (minal awwalin): "saka wong-wong sing sadurunge" — yaiku umat-umat lan nabi-nabi sadurunge Nabi Muhammad ﷺ.

2) Panjlentrehan ayat:

Ayat iki nyritakake pangucape wong-wong kafir Mekah sadurunge Nabi Muhammad ﷺ diutus. Dheweke padha ngomong: "Upama kita duwe kitab saka umat-umat sadurunge, kaya Taurat lan liya-liyane, mesthi kita bakal dadi hamba Allah sing bener-bener ikhlas ngibadah lan mantep imane."

Nanging pangucap iki dudu pangucap sing tulus. Sawise Nabi Muhammad ﷺ teka nggawa Al-Qur'an, dheweke malah ora gelem percaya lan malah nampik. Dadi pangucape mau mung dadi alesan wae, ora saka ati sing bener. Mula ing ayat sabanjure Allah paring ancaman yen dheweke bakal ngerti apa sing ngenteni dheweke, yaiku siksa sing abot ing dina kiamat.

3) Piwulang lan faedah sing bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku kitab sing paling sampurna lan pungkasan, teka kanggo kabeh manungsa nganti akhir jaman. Dadi ora ana alesan maneh kanggo nampik kebenaran.
• Wong sing golek alesan kanggo ora manut marang Allah asring nganggo alasan sing ora bener, nanging Allah ngerti isi atine manungsa.
• Kita kudu tansah mbukak ati lan pikiran kanggo nampa pituduh saka Allah, aja kaya wong-wong sing wis diwenehi kitab nanging malah nampik.
• Al-Qur'an iku pepeling lan pituduh sing gampang dimangerteni lan bisa dadi dalan kanggo urip sing bener lan tentrem.
• Sapa wae sing gelem nampa Al-Qur'an kanthi ati sing ikhlas bakal oleh kabegjan ing donya lan akhirat.