Ас-Саффат сүрөсү — Аят 167

1. Сөздөрдүн мааниси:

• "وَإِنْ كَانُوا" — "алар чындыгында айтышчу" деген мааниде, мында "ин" жокко чыгаруучу эмес, күчөтүүчү мааниде келген.
• "لَيَقُولُونَ" — "сөзсүз айтышчу", "айтып жүрүшчү" дегенди билдирет.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аят Мекке мушриктеринин Мухаммад пайгамбарга (ага Аллахтын тынчтыгы жана саламы болсун) пайгамбарлык келгенге чейинки айткан сөздөрү жөнүндө баяндайт. Алар: "Эгер бизге мурункуларга келген китептер жана пайгамбарлар сыяктуу китеп келсе, биз Аллахка чын ыкластан сыйынган, ыйманда чынчыл пенделер болмокпуз" — деп айтышчу. Башкача айтканда, алар өздөрүн актап, "бизге китеп келбегендиктен адашып жүрөбүз, эгер келсе туура жолго түшмөкпүз" деген шылтоону келтиришчү. Бирок бул алардын жалган сөзү эле. Анткени аларга Мухаммад пайгамбар аркылуу эң улуу китеп — Куран келди, бирок алар ага ыйман келтирбей, четке кагышты. Ошондуктан кыямат күнү аларды катуу азап күтүп турат жана ошондо алар өздөрүнүн жалган шылтоолорунун эч кандай пайда бербесин билишет.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Куран — адамзат үчүн эң чоң жана акыркы китеп. Ал аркылуу Аллах адамдарга туура жолду көрсөттү.
• Адам баласы шылтоо келтирип, жоопкерчиликтен кутула албайт. Аллах ар бир элге пайгамбар жана китеп жиберген.
• Ыйман келтирүү — бул шылтоо эмес, чын жүрөктөн кабыл алуу. Куран келгенде ага кулак какпай, тескерисинче, аны окуп, үйрөнүп, ага ылайык жашоо — ар бир адамдын милдети.
• Курандын келиши — Аллахтын чоң ырайымы жана жетекчилиги. Аны кабыл алган адам дүйнөдө да, акыретте да бактылуу болот.
• Ислам — жеңил жана түшүнүктүү дин. Ал адамды акыл-эс жана далил менен чакырат, ар кандай шылтоолорду жокко чыгарат.