Surja Es-Saffat — Ajet 168

Kuptimet e fjalëve:

• “Dhikr” – këtu do të thotë libër, siç janë librat e shpallura.
• “min el-ewwelîn” – prej librave të popujve të mëparshëm, si Teurati e të tjerë.

Tefsiri i ajetit:

Kjo thënie është e atyre që nuk besuan nga populli i Mekkesë para se të dërgohej Profeti Muhamed (paqja qoftë mbi të). Ata thoshin: “Sikur të kishim një libër prej librave të popujve të mëparshëm, siç patën ata, ne do të ishim robër të sinqertë të Allahut dhe do ta adhuronim Atë me përkushtim të plotë.” Por Allahu i Lartësuar tregon se ata ishin gënjeshtarë në këtë pretendim, sepse kur u erdhi i Dërguari i tyre me Kuranin – librin më të madh dhe më të plotë – ata nuk e besuan atë dhe e mohuan. Prandaj, ata do ta shohin pasojën e mohimit të tyre me dënim të ashpër në Ditën e Gjykimit.

Përfitimet nga ajeti:

1. Njeriu shpesh justifikohet me kushtet e jashtme, por e vërteta është se sinqeriteti dhe besimi varen nga vullneti dhe përpjekja e tij, jo nga kushtet.
2. Kushdo që pretendon se do të besonte po t’i vinte prova, duhet ta dëshmojë këtë me vepra kur t’i vijë ajo provë; përndryshe pretendimi i tij është i kotë.
3. Ky ajet na mëson të jemi të sinqertë me veten tonë dhe të mos gënjejmë me justifikime, sepse Allahu i di fshehtësitë e zemrave.
4. Islami na fton të shfrytëzojmë mundësitë që na jepen për t’u afruar te Allahu, e jo të ankohemi për atë që nuk kemi.