Surja Es-Saffat — Ajet 169

Kuptimi i fjalëve:

• لَكُنَّا: do të ishim ne.
• عِبَادَ اللَّهِ: robër të Allahut.
• الْمُخْلَصِينَ: të pastruar (të sinqertë) në adhurim, të cilët Allahu i ka veçuar për Veten e Tij.

Tefsiri i ajetit:

Kjo pjesë e ajetit vjen si vazhdim i thënies së idhujtarëve të Mekës para dërgimit të Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të). Ata thoshin: "Sikur të na vinte neve një libër nga librat e mëparshëm (si Tevrati) ose një profet si profetët e mëparshëm, ne do të ishim robër të sinqertë të Allahut, të veçuar për adhurimin e Tij, dhe nuk do të kundërshtonim siç kundërshtuan ata para nesh."

Por Allahu i Lartësuar e përgënjeshtron këtë pretendim të tyre, sepse kur u erdhi atyre Profeti Muhamed (paqja qoftë mbi të) me Kuranin, i cili është libri më i madh dhe më i plotë, ata nuk besuan dhe e mohuan atë. Pra, pretendimi i tyre ishte i rremë dhe vetëm justifikim i kotë, sepse nëse do të ishin të sinqertë në atë thënie, do ta kishin pranuar të vërtetën kur u erdhi ajo.

Përfitimet nga ajeti:

1. Sinqeriteti ndaj Allahut është cilësia më e lartë e robërve të Tij të zgjedhur, dhe ai që është i sinqertë në besim dhe adhurim, Allahu e veçon me mëshirën dhe udhëzimin e Tij.
2. Njeriu nuk duhet të justifikohet me "sikur" dhe "po të ishte", sepse ato janë fjalë që e largojnë nga vepra; i mençuri është ai që i përgjigjet të vërtetës kur ajo i vjen, jo ai që kërkon justifikime.
3. Ky ajet na mëson se Kuranit i takon t'i përgjigjemi me bindje dhe vepër, sepse ai është libri që idhujtarët e kërkuan por kur u erdhi, e mohuan – kështu që le të jemi ne prej atyre që e pranojnë dhe e ndjekin atë.
4. Të jesh rob i Allahut nuk është turp, por nder; robëria ndaj Allahut është liri e vërtetë nga robëria ndaj krijesave dhe dëshirave.