سوره صافات — آیه 176

معانی کلمات:

• أَفَبِعَذَابِنَا: آیا به عذاب ما (که وعده داده شده است)
• يَسْتَعْجِلُونَ: شتاب میکنند و عجله مینمایند (و آن را به تمسخر میطلبند)

تفسیر آیه:

این آیه خطاب به پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوسلم) است و از سرِ تعجب و توبیخ میپرسد: آیا این مشرکان به جای آنکه از عذاب الهی بترسند و به فکر توبه و بازگشت باشند، با تمسخر و استهزا، نزول عذاب ما را به شتاب میطلبند؟! آنان وقتی تهدیدهای الهی را میشنوند، به جای عبرت گرفتن، با ناباوری و ریشخند میگویند: «پس این عذاب کی میآید؟» این آیه نشان میدهد که این گروه، نه تنها از عذاب نمیهراسند، بلکه با گستاخی تمام، وقوع آن را زودتر از موعد مقرر درخواست میکنند. اما خداوند در ادامه بیان میفرماید که اگر عذاب نازل شود، چه صبحگاهان هولناکی برای آنان رقم خواهد خورد؛ صبحی که هیچ گریزگاهی از آن نیست.

فواید و پیامهای آیه:

1. عجله در طلب عذاب، نشانه جهل و غرور است: مؤمن واقعی همواره از عذاب الهی هراسان است و به درگاه خداوند پناه میبرد، نه آنکه با استهزا آن را بخواهد.
2. سنّت الهی در مهلت دادن: خداوند به بندگانش مهلت میدهد تا شاید به راه راست بازگردند؛ اما این مهلت نباید باعث غرور و طغیان بیشتر شود.
3. عاقبت تمسخرکنندگان: کسانی که آیات الهی را به بازی میگیرند، سرانجام عذاب را با تمام وجود درک خواهند کرد و در آن روز، پشیمانی سودی نخواهد داشت.
4. آرامش و اطمینان مؤمن: مؤمن میداند که وعده الهی حق است و هرگز برای نزول عذاب شتاب نمیکند، بلکه به حکمت و عدالت خداوند اعتماد دارد و از او طلب عافیت و رحمت مینماید.