Sura As-Saffat — Werset 32

Znaczenie słów:

• Fa-aghwajnākum – sprowadziliśmy was z drogi prawdy, nakłoniliśmy do błędu i zguby.
• Ghāwīn – zbłądzeni, oddaleni od drogi prostego prowadzenia, pogrążeni w niewierze.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Oto słowa przywódców niewiernych, które wypowiedzą w Dniu Sądu, gdy będą się sprzeczać ze swoimi wyznawcami w ogniu piekielnym. Mówią oni do tych, którzy za nimi podążali: „To my sprowadziliśmy was z drogi prawdy i nakłoniliśmy do niewiary oraz grzechu, ale nie byliśmy jedynymi winnymi – sami bowiem wcześniej zbłądziliśmy i pogrążyliśmy się w zgubie. Nasze własne serca były oddalone od Boga, a my jedynie pociągnęliśmy was za sobą w ten sam upadek. Nie zmuszaliśmy was do zła, lecz zapraszaliśmy do niego, a wy dobrowolnie odpowiedzieliście na nasze wezwanie. Nasza wina jest podwójna – zgrzeszyliśmy sami i sprowadziliśmy innych na manowce, ale i wy ponosicie odpowiedzialność za to, że posłuchaliście nas zamiast posłuchać głosu rozumu i posłańców Boga.”

W ten sposób przywódcy niewiernych nie mogą zrzucić całej winy na swoich naśladowców, ani też naśladowcy nie mogą usprawiedliwić się przed Bogiem, mówiąc, że zostali zwiedzeni. Każdy ponosi odpowiedzialność za swoje czyny, a ci, którzy prowadzą innych do zła, obciążeni są dodatkowym grzechem.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Odpowiedzialność osobista – nikt nie może usprawiedliwić się przed Bogiem, mówiąc: „ktoś mnie zwodził”. Każdy człowiek ma rozum i sumienie, a podążanie za złymi przewodnikami jest świadomym wyborem.
2. Ostrzeżenie przed złymi towarzyszami i przywódcami – werset uczy nas, abyśmy ostrożnie wybierali tych, których słuchamy i za którymi podążamy. Zły przewodnik może zaprowadzić nas do zguby, a w Dniu Sądu nie będzie mógł nam pomóc.
3. Pokora i unikanie pychy – przywódcy niewiernych przyznają, że sami byli zbłądzeni. To przypomnienie, że człowiek nie powinien uważać się za lepszego od innych ani wywyższać się, gdyż każdy może zbłądzić.
4. Znaczenie poszukiwania prawdy – werset zachęca do samodzielnego poszukiwania prawdy i niepolegania ślepo na innych. Islam uczy, że każdy człowiek powinien badać, rozważać i dążyć do poznania Boga oraz Jego drogi.
5. Sprawiedliwość Boga – w Dniu Sądu Bóg rozstrzygnie sprawy między ludźmi z pełną sprawiedliwością. Każdy otrzyma to, na co zasłużył, a ci, którzy prowadzili innych do zła, poniosą surowszą karę.