سورت صافات — آیت 36

د کلمو معناګانې:

• أَئِنَّا: ایا په رښتیا مونږ؟
• لَتَارِكُو: خامخا پرېښودونکي یو.
• آلِهَتِنَا: زمونږ معبودان (بتان).
• لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍ: د یو شاعر ليوني (مجنون) په خاطر.

د آیت تفسیر:

دا آیت د کفارو قول بیانوي چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم د دعوت په مقابل کې یې د تعجب او انکار په انداز سره ویل: "ایا مونږ خپل معبودان (بتان) د یو شاعر ليوني (مجنون) د خبرې له امله پرېږدو؟!" دوی په دې خبره کې رسول الله صلی الله علیه وسلم ته اشاره کوله او هغه یې په شعر او ليونتوب متهم کاوه، په داسې حال کې چې هغه د الله تعالی رسول و او د هغه خبره وحی وه، نه شعر او نه هم ليونتوب. دوی دا خبره د خپل کفر او سرکشۍ د دفاع لپاره کوله، ځکه چې دوی نه غوښتل چې له بت پرستۍ لاس واخلي او د توحید لارې ته راشي.

د آیت څخه ترلاسه شوي ګټې (فواید):

1. د کفارو دا عادت دی چې د حق د رسولانو په اړه ناسم او بې بنسټه تورونه لګوي، لکه شعر، ليونتوب، جادوګري او نور، ترڅو خلک د هغوی له پیروۍ وګرځوي.
2. دا آیت د رسول الله صلی الله علیه وسلم د صدق او رسالت دلیل دی، ځکه چې هغه د شعر او ليونتوب څخه پاک و، او د هغه راتګ د الله تعالی له لوري و.
3. مومنان باید د داسې تورونو په مقابل کې صبر او استقامت وکړي، لکه څنګه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وکړل، او پوه شي چې دا تورونه د حق د دښمنانو له لوري دي.
4. په دې آیت کې د بت پرستۍ د باطل والي او د توحید د حقانیت ثبوت دی، ځکه چې کفارو د خپلو بتانو په دفاع کې یوازې دا دلیل درلود چې دوی د پیغمبر خبره نه مني، نه دا چې بتان کوم حقیقت لري.