صافات سۈرىسى — ئايەت 36

1) لۇغەت ئىزاھاتى:

• أَئِنَّا: ئە، بىز ھەقىقەتەن؟ (ئىنكار ۋە ھەيرانلىق ئۇنلۇق سوئال)
• لَتَارِكُوا: تاشلىغۇچىلار، تەرك قىلغۇچىلار
• آلِهَتِنَا: بىزنىڭ ئىلاھلىرىمىز (بۇ يەردە بۇتلىرى)
• لِشَاعِرٍ: بىر شائىر ئۈچۈن، بىر شائىرنىڭ (سۆزى) ئۈچۈن
• مَّجْنُونٍ: جىنى چەككەن، ئەقلىدىن ئايرىلغان

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت مەككە مۇشرىكلىرىنىڭ پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامغا قارشى ئىنكار ۋە تەكەببۇرلۇق بىلەن ئېيتقان سۆزلىرىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلار: «بىز ئاتا-بوۋىلىرىمىزدىن مىراس قالغان ئىلاھلىرىمىزنى، يەنى بۇتلىرىمىزنى، بىر شائىر ۋە جىنى چەككەن ئادەمنىڭ سۆزى ئۈچۈن تاشلاپ قويامدۇق؟!» دەپ ھەيرانلىق ۋە ئىنكار بىلەن سۆزلەيدۇ. ئۇلار بۇ سۆزى بىلەن پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنى كۆزدە تۇتقان بولۇپ، ئۇنى «شائىر» ۋە «جىنى چەككەن» دەپ ئەيىبلەشكە ئۇرۇنغان. ھالبۇكى، ئاللاھ تائالا پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنى بۇنداق ئەيىبلەشلەردىن پاك قىلغان. ئۇلارنىڭ بۇ سۆزلىرى ھەقىقەتنى قوبۇل قىلىشتىن باش تارتىش ۋە ھاۋايى-ھەۋەسكە ئەگىشىشتىن باشقا نەرسە ئەمەس. ئۇلار ئۆزلىرىنىڭ ئاتا-بوۋىلىرىدىن قالغان باتىل ئېتىقادنى قوغداش ئۈچۈن، ھەقىقەتنى ئېلىپ كەلگەن پەيغەمبەرنى تۆھمەت قىلىش ۋە كەمسىتىش ئارقىلىق ئۆزلىرىنىڭ نادانلىقىنى ۋە ھەقىقەتكە بولغان دۈشمەنلىكىنى ئاشكارىلىغان.

ئى مۇئمىن قېرىنداشلار! بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقەت ئالدىدا ئىنكار قىلغۇچىلار ھەر قانداق باھانىلەرنى ئىشلىتىپ، ھەقىقەتنى قوبۇل قىلىشتىن قاچىدۇ. ئەمما ھەقىقەت ھەر قانداق باھانىدىن ئۈستۈن تۇرىدۇ. ئاللاھ تائالا بىزنى ھەقىقەتنى قوبۇل قىلىدىغان، باتىل ئېتىقادلارنى تاشلايدىغان ۋە پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ يولىدا مۇستەھكەم تۇرىدىغان سەمىمىي مۇئمىنلەردىن قىلغاي.