Sâffât Suresi — Ayet 36

Kelime Anlamları:

• Âlihetinâ: İlahlarımız, taptıklarımız
• Şâir: Şair
• Mecnûn: Deli, cinlenmiş

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, müşriklerin Peygamber Efendimiz'e (sallallahu aleyhi ve sellem) karşı söyledikleri sözleri bizlere haber vermektedir. Onlar, kendilerine tevhid daveti ulaştığında, hakikati kabul etmemek için bir bahane arıyorlardı. Diyorlardı ki: "Biz, ilahlarımızı (putlarımızı) terk mi edeceğiz? Hem de bir şairin, delinin sözü için mi bırakacağız onları?"

Bu sözleriyle Allah Resûlü'nü (sallallahu aleyhi ve sellem) kastediyorlardı. Ona "şair" ve "mecnun" diyerek, getirdiği vahyi küçümsemeye ve insanları ondan uzaklaştırmaya çalışıyorlardı. Hâlbuki o, âlemlere rahmet olarak gönderilmiş, en doğru sözü söyleyen, en güvenilir insandı. Onların bu ithamları, hakikati örtbas etme çabasından başka bir şey değildi.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize çok önemli bir ders vermektedir: Hakikat geldiğinde, bâtılın taraftarları her zaman bir bahane bulurlar. Onlar, peygamberlere ve hak davetçilere iftira atarak insanları yoldan çevirmeye çalışırlar. Ancak Allah'ın nurunu ağızlarıyla söndürmeye güçleri yetmez. Bizler de bu gibi iftiralara ve saldırılara maruz kaldığımızda, Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve sellem) sabrını örnek almalı, davamızdan asla vazgeçmemeliyiz. Çünkü hakikat, eninde sonunda zafere ulaşacaktır. Allah'ın vaadi haktır ve O, yardımcımızdır.