Surat As-Saffat — Ayat 85

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِذْ : nalika, yaiku wektu nalika Nabi Ibrahim ngomong marang bapake lan kaumé.
• لِأَبِيهِ : marang bapake, yaiku Azar.
• وَقَوْمِهِ : lan kaumé, yaiku wong-wong sekutuné kang padha nyembah brahala.
• مَاذَا : apa, iku pitakon kanggo ngece lan nggugah.
• تَعْبُدُونَ : kang padha kok sembah, saka tembung عَبَدَ - يَعْبُدُ (nyembah).

2) Katrangané ayat:

Ayat iki nyritakake kedadeyan nalika Nabi Ibrahim 'alaihissalam — kang kalebu panerusé Nabi Nuh ing babagan tauhid lan kebeneran — ngadeg ngarep bapake lan kaumé. Dheweke ngomong kanthi ati kang resik saka sakabehing kapercayan kang luput lan akhlak kang ala. Dheweke takon marang bapake lan kaumé: "Apa ta kang padha kok sembah iku?" Pitakon iki dudu pitakon kanggo golek wangsulan, nanging pitakon kanggo ngece lan nggugah, supaya wong-wong mau mikir lan ngerti yen kang padha disembah iku brahala-brahala gawéan manungsa kang ora bisa menehi manfaat lan ora bisa nuwuhake madharat. Dheweke kepengin wong-wong mau ninggal nyembah brahala lan mung nyembah Allah kang Maha Tunggal, kang pancen kudu disembah.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya wani ngomong bener lan nyegah kemungkaran, kaya kang ditindakake Nabi Ibrahim marang bapake lan kaumé, sanajan dheweke isih enom lan dhewekan.
• Dakwah marang tauhid iku dadi tugase para nabi kabeh, lan Nabi Ibrahim iku salah sijine panerus dakwahé Nabi Nuh.
• Ati kang resik saka syirik lan akhlak kang ala iku dadi dhasaré dakwah kang bener.
• Pitakon kanggo ngece lan nggugah iku salah sijine cara dakwah supaya wong kang diajak mikir lan sadhar saka kesalahane.
• Nyembah saliyané Allah iku tumindak kang ora ana dhasaré, amarga mung Allah kang pantes disembah lan dadi panggonan ngarep-arep.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah ngukuhake tauhid lan ninggalake sakabehing wujud syirik, supaya urip kita dadi berkah lan selamet ing donya lan akhirat.