Surja Es-Saffat — Ajet 85

Kuptimet e fjalëve:

• إِذْ قَالَ: Kur ai tha – kjo lidhet me atë që u përmend më parë, se Ibrahimi erdhi te Zoti i tij me zemër të pastër.
• لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ: babait të tij Azarit dhe popullit të tij që ishin idhujtarë.
• مَاذَا تَعْبُدُونَ: Çfarë adhuroni ju? – kjo është pyetje që shpreh qortim dhe habi ndaj veprës së tyre.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Allahu i Lartësuar përmendi se Ibrahimi erdhi te Zoti i tij me zemër të pastër nga çdo besim i rremë dhe nga çdo virtyt i keq, Ai na tregon se kur Ibrahimi iu drejtua babait të tij dhe popullit të tij që adhuronin idhujt, ai i qortoi ata me fjalët: "Çfarë po adhuroni ju?" – kjo ishte një pyetje që synonte t'i bënte ata të mendonin dhe t'i vinte përballë gabimit të tyre të madh. Ai donte t'u tregonte se adhurimi i tyre ndaj idhujve që ata vetë i kishin bërë me duart e tyre ishte gjë e kotë dhe e pakuptimtë, sepse ata që adhuronin nuk ishin asgjë tjetër veçse krijesa të dobëta që nuk zotëronin as dobi as dëm për veten e tyre, e lëre më për të tjerët. Me këtë pyetje, Ibrahimi donte t'i drejtonte ata drejt të vërtetës, që ta kuptonin se vetëm Allahu është i denjë për adhurim, sepse Ai është Krijuesi i gjithësisë dhe Zoti i gjithë botëve.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Detyrimi për të urdhëruar të mirën dhe për të ndaluar të keqen, edhe nëse kjo është ndaj babait dhe familjes – Ibrahimi nuk hezitoi t'i thoshte babait të tij të vërtetën, sepse e vërteta është më e rëndësishme se çdo lidhje tjetër.
2. Mënyra e urtë dhe e butë në thirrjen drejt Allahut – Ibrahimi filloi me pyetje që i bën njeriu të mendojë, e jo me sulm të drejtpërdrejtë, gjë që është më efektive për zemrat.
3. Pastërtia e zemrës nga çdo besim i rremë është kusht për pranimin e veprave dhe për udhëzimin drejt rrugës së drejtë.
4. Thirrja drejt Teuhidit (monoteizmit) është misioni i të gjithë profetëve – Ibrahimi filloi thirrjen e tij me këtë pyetje të madhe që synon ta kthejë njeriun te adhurimi i vetëm një Zoti.
5. Të qenit të guximshëm në thënien e së vërtetës, edhe kur ajo është e rëndë për njerëzit – sepse e vërteta është më e dobishme për ta në fund.