ซูเราะฮฺ อัส-ศ็อฟฟาต — อายะฮฺ 90

ความหมายของคำสำคัญ:

• فَتَوَلَّوْا = พวกเขาก็หันหลังออกไป
• مُدْبِرِينَ = ในสภาพที่ผินหลังให้ (เดินจากไป)

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นตอนหนึ่งของเรื่องราวของท่านนบีอิบรอฮีม อะลัยฮิสสลาม ที่กล่าวถึงปฏิกิริยาของกลุ่มชนของท่านหลังจากที่ท่านได้กล่าวแก่พวกเขาว่า “แท้จริงฉันป่วย” (إِنِّي سَقِيمٌ) เพื่อเป็นข้ออ้างในการไม่ไปร่วมงานเฉลิมฉลองบูชาเทวรูปของพวกเขา

เมื่อพวกเขาได้ยินคำกล่าวของท่านอิบรอฮีม พวกเขาก็หันหลังให้ท่านและเดินจากไปยังงานเฉลิมฉลองของพวกเขา โดยไม่สงสัยในคำพูดของท่าน และปล่อยให้ท่านอยู่ตามลำพัง ซึ่งนั่นคือสิ่งที่ท่านอิบรอฮีมต้องการ เพราะเมื่อพวกเขาจากไปแล้ว ท่านก็มีโอกาสที่จะดำเนินแผนการทำลายเทวรูปทั้งหลายของพวกเขาได้อย่างอิสระ

การที่ท่านอิบรอฮีมกล่าวเช่นนี้มิใช่การโกหกโดยสิ้นเชิง หากแต่เป็นการกล่าวแบบคลุมเครือ (توريه) ที่มีความหมายโดยนัย กล่าวคือ ท่านป่วยจริงในจิตใจ เนื่องจากความทุกข์ใจที่เห็นผู้คนหลงงมงายบูชารูปปั้นที่พวกเขาแกะสลักขึ้นมาเอง มิใช่การเจ็บป่วยทางร่างกายตามที่พวกเขาเข้าใจ

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความฉลาดและไหวพริบในการเผยแพร่ศาสนา — ท่านอิบรอฮีมใช้กลวิธีอันชาญฉลาดในการหลีกเลี่ยงการปะทะโดยตรง เพื่อบรรลุเป้าหมายในการทำลายล้างความเท็จ โดยไม่ละเมิดหลักการของศาสนา
2. การใช้การกล่าวแบบคลุมเครือ (توريه) เป็นสิ่งที่อนุญาต เมื่อมีประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่กว่า และไม่ใช่การโกหกที่ต้องห้าม
3. ความเสียสละเพื่ออัลลอฮ์ — ท่านอิบรอฮีมยอมเสี่ยงชีวิตของท่านเพียงลำพังเพื่อต่อสู้กับความงมงายของสังคมทั้งหมด ซึ่งสะท้อนถึงความกล้าหาญและความจริงใจในการยืนหยัดเพื่อสัจธรรม
4. การวางแผนอย่างรอบคอบในการทำงานเพื่อศาสนา — การทำงานเพื่ออัลลอฮ์มิได้หมายถึงการเดินหน้าอย่างเดียวเสมอไป แต่ต้องอาศัยการวางแผนและเลือกเวลาที่เหมาะสม
5. ความศรัทธาอันมั่นคงของท่านอิบรอฮีมที่พร้อมจะเผชิญกับผลที่จะตามมา หลังจากทำลายเทวรูปของพวกเขา ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความไว้วางใจในอัลลอฮ์อย่างเต็มเปี่ยม