Ас-Саффат сүрәсе — Аять 90

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَتَوَلَّوْا — алар китеп бардылар, борылып киттеләр.
• عَنْهُ — аннан (Ибраһимнән) аерылып.
• مُدْبِرِينَ — артлары белән кире борылып китүчеләр.

Аять тәфсире:

Ибраһим галәйһиссәлам үз кавеменең бот-сыннарга табыну бәйрәменә барудан баш тартыр өчен, йолдызларга карап уйланып торды да, аларга: "Мин авырыйм", — диде. Бу — аларның чакыруын кире кагу өчен генә әйтелгән сылтау иде. Кавеме аның сүзенә ышанып, аны калдырып, үз бәйрәмнәренә киттеләр. Шулай итеп, алар Ибраһимнән йөз чөерделәр һәм аның яныннан кире борылып киттеләр. Бу хәл Ибраһимгә алардан аерылып, ботларны вату өчен мөмкинлек бирде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Дин эшләрендә акыллылык һәм хәйләкәрлек куллану — явызлыкны булдырмау өчен рөхсәт ителә, әгәр дә туры юл белән максатка ирешеп булмаса.
• Ибраһим галәйһиссәламнең тәүхид өчен көрәше безгә үрнәк: хакыйкатьне яклау өчен фидакарьлек һәм зирәклек кирәк.
• Аллаһ юлында эшләгән кешегә Аллаһ үзе ярдәм итә һәм аның эшен җиңеләйтә, чөнки Ибраһимнең бу гамәле аның пәйгамбәрлек юлын дәвам итүгә юл ачты.