ซูเราะฮฺ ศอด — อายะฮฺ 14

ความหมายของคำที่ต้องการอธิบาย:

• إِن كُلٌّ إِلَّا : หมายถึง "ไม่มีใครเลย เว้นแต่..." หรือ "ทุกคนล้วน..."
• كَذَّبَ الرُّسُلَ : ปฏิเสธบรรดาศาสนทูต
• فَحَقَّ : ดังนั้นจึงสมควร/จำเป็นต้องเกิดขึ้น
• عِقَابِ : การลงโทษ

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงกลุ่มชนที่ปฏิเสธศาสนทูตในอดีต ซึ่งพระองค์ตรัสว่า ไม่มีกลุ่มชนใดในหมู่พวกเขาเหล่านั้น เว้นแต่ได้ปฏิเสธบรรดาศาสนทูตที่ถูกส่งมายังพวกเขา และเมื่อพวกเขาปฏิเสธศาสนทูตคนใดคนหนึ่ง ก็เท่ากับปฏิเสธศาสนทูตทั้งหมด เพราะสาระสำคัญของการเรียกร้องของบรรดาศาสนทูตนั้นเป็นหนึ่งเดียวกัน นั่นคือการเรียกร้องสู่การศรัทธาต่อพระเจ้าเพียงองค์เดียว

เมื่อพวกเขาได้ปฏิเสธและไม่ยอมรับสัจธรรม การลงโทษของพระองค์จึงเป็นสิ่งที่สมควรและจำเป็นต้องเกิดขึ้นแก่พวกเขา แม้การลงโทษนั้นอาจจะล่าช้าออกไปตามเวลาที่พระองค์กำหนดไว้ก็ตาม แต่ท้ายที่สุดมันก็จะมาถึงพวกเขาอย่างแน่นอน

บทเรียนและข้อคิดที่ได้จากอายะฮ์:

1. ความยุติธรรมของพระเจ้า : อายะฮ์นี้ยืนยันว่าพระเจ้าไม่ได้ทรงลงโทษผู้ใดโดยปราศจากเหตุผล แต่การลงโทษนั้นเกิดขึ้นหลังจากที่พวกเขาได้ปฏิเสธและฝ่าฝืนคำสั่งเสียก่อน ซึ่งแสดงถึงความยุติธรรมของพระองค์
2. ความเป็นหนึ่งเดียวของบรรดาศาสนทูต : การปฏิเสธศาสนทูตคนหนึ่ง เท่ากับปฏิเสธทั้งหมด เพราะทุกคนถูกส่งมาด้วยสาระเดียวกัน คือการเรียกร้องสู่การศรัทธาต่อพระเจ้าเพียงองค์เดียว ดังนั้นการเคารพและศรัทธาต่อบรรดาศาสนทูตทุกคนจึงเป็นสิ่งที่จำเป็น
3. บทเรียนจากอดีต : การที่อัลกุรอานเล่าถึงชะตากรรมของกลุ่มชนในอดีตที่ถูกทำลายล้าง เป็นการเตือนสติแก่มนุษย์รุ่นหลังให้เรียนรู้จากความผิดพลาดของพวกเขา และไม่ควรดำเนินตามแนวทางที่นำไปสู่ความหายนะ
4. การลงโทษของพระเจ้านั้นแน่นอน : แม้การลงโทษอาจล่าช้า แต่ไม่มีใครหนีพ้นจากมันได้ สิ่งนี้ทำให้ผู้ศรัทธามีความมั่นคงในการยึดมั่นในความจริง และไม่หวั่นไหวต่อการเยาะเย้ยหรือการข่มขู่จากผู้ปฏิเสธ
5. ความเมตตาของพระเจ้าที่ให้โอกาส : การที่พระองค์ทรงหน่วงเหนี่ยวการลงโทษ ไม่ใช่เพราะพระองค์อ่อนแอ แต่เป็นการเปิดโอกาสให้มนุษย์ได้กลับตัวกลับใจและขออภัยโทษ ซึ่งสะท้อนถึงความเมตตาอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ที่มีต่อบ่าวของพระองค์