සූරා සාද් — ආයාත් 14

වචනවල අර්ථ:

* إِن كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ: (මෙහි “إِن” යනු නිෂේධාර්ථයයි) මොවුන්ගෙන් සෑම කෙනෙකුම තමන් වෙත එවන ලද දූතයාව බොරු කළේ නැත, එනම් සියල්ලෝම බොරු කළහ.

* فَحَقَّ عِقَابِ: එවිට ඔවුන්ට දඬුවම අනිවාර්ය විය, එනම් ඔවුන් මත දඬුවම පැමිණීම නියත විය.

අර්ථ විවරණය:

මෙම උත්තම වාක්‍යයෙන් අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, පෙර සිටි මෙම සත්‍ය ප්‍රතික්ෂේප කළ කණ්ඩායම්වලින් (අහ්සාබ්) කිසිවෙකුත් නොව, ඔවුන් සියල්ලන්ම තම තමන් වෙත එවන ලද දූතයන්ව බොරු කළ බවයි. ඔවුන් තමන් වෙත එවන ලද එක් දූතයෙකුව බොරු කළ විට, ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් සියලු දූතයන්ව බොරු කළ බව සැලකේ. මන්ද යත්, සියලු දූතයන්ගේ ආරාධනය (දීනය) එකක්ම වන බැවිනි. එබැවින් ඔවුන්ට අල්ලාහ්ගේ දඬුවම අනිවාර්ය විය. එම දඬුවම ප්‍රමාද වී පැමිණියද, එය අනිවාර්යයෙන්ම ඔවුන් වෙත පැමිණියේය. නූහ්ගේ ජනතාව, ආද්, ශක්තිමත් බලයේ හිමිකරු වූ ෆිර්අවුන්, සමූද්, ලූත්ගේ ජනතාව සහ ශුඅයිබ්ගේ ජනතාව වන “අයිකා” (වනාන්තර) හි ජනතාව යන සියල්ලෝම මෙම කණ්ඩායම් අතර වූහ. ඔවුන් සියල්ලෝම කුෆ්‍ර් සහ බොරු කීම මත එක්සත් වී සිටියහ.

උපදේශන සහ පාඩම්:

1. දූතයන්ව බොරු කිරීම ඉතා බරපතල පාපයක් වන අතර, එය අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට හේතු වේ. එක් දූතයෙකුව ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සියලු දූතයන්ව ප්‍රතික්ෂේප කිරීමක් වැනිය.
2. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ප්‍රමාද වුවද, එය කිසිවෙකුගෙන් වැළකී නොයයි. ප්‍රමාදය යනු අත්හැරීම නොවේ.
3. පෙර සිටි ජනතාවන්ගේ ඉරණම ගැන සිතා බැලීම මනුෂ්‍යයාට අවවාදයක් සහ පාඩමක් විය යුතු අතර, සත්‍යය පිළිගැනීමට සහ දූතයන් අනුගමනය කිරීමට ඔහුව යොමු කළ යුතුය.
4. මෙම ආයාතය තුළින් අල්ලාහ්ගේ බලය සහ ඔහුගේ දඬුවම පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීමක් ඇත. එමෙන්ම ධර්මිෂ්ඨයින්ට සහ දූතයන්ව අනුගමනය කරන්නන්ට ජයග්‍රහණය සහ සාර්ථකත්වය පිළිබඳ ශුභාරංචියක් ද ඇත.