Sad surəsi — Ayə 19

Sözlərin izahı:

• مَحْشُورَةً — toplanmış, bir yerə yığılmış, bir araya gətirilmiş.
• أَوَّابٌ — itaət edən, sözə baxan, səsinə qayıdan; həm də tövbə edən, Allaha dönən mənasını daşıyır.

Ayənin təfsiri:

Uca Allah Davud peyğəmbərə (əleyhissəlam) böyük bir lütf bəxş etmişdi. Dağları onunla birlikdə təsbeh deyirdi, quşları da onun ətrafına toplayıb bir yerə yığmışdı. Onlar havada toplanmış halda, hər biri Davudun təsbehinə qoşulur, onun səsinə uyğun olaraq Allaha zikr edirdilər. Hamısı ona itaət edir, onun çağırışına cavab verirdilər.

Bu ayədə diqqət yetirilməli olan böyük bir dərs var: Uca Allah Öz peyğəmbərinə elə bir hökmranlıq və şərəf verdi ki, hətta daşlar və quşlar belə onunla birlikdə Allaha təsbeh deyirdilər. Bu, Allahın saleh bəndələrinə verdiyi böyük bir kəramətdir. Eyni zamanda bu, bizə göstərir ki, bütün varlıq Allahı zikr edir, lakin biz onların təsbehini dərk edə bilmirik.

Ey insan! Bir düşün: dağlar və quşlar öz Rəbbini zikr edirsə, sən nə üçün qəflətdə qalırsan? Sənin dilin, qəlbin və bütün varlığın Allaha itaət etmək üçün yaradılmışdır. Gəl, sən də Davud kimi Allaha yönəl, Onun zikrini dilindən və qəlbindən əskik etmə. Çünki həqiqi səadət Allaha qayıtmaqda, Ona itaət etməkdədir. Allahın zikri qəlblərə rahatlıq, ruhlara nur verir. Kim Allaha dönərsə, Allah da ona rəhmət qapılarını açır.