සූරා සාද් — ආයාත් 19

වදන්හි අර්ථ:

• وَالطَّيْرَ – කුරුල්ලන්
• مَحْشُورَةً – රැස් කරන ලද, එක්රැස් කරන ලද
• أَوَّابٌ – (මෙහි) අවනත වන්නා, යටත් වන්නා, (දාවූද් නබිගේ) ස්වරයට එක්ව සුබස් පවසන්නා

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයේදී අල්ලාහ් තආලා තම නබි දාවූද් (අලයිහිස්සලාම්) ට ලබා දුන් විශිෂ්ට ගුණාංග හා බලය පිළිබඳව විස්තර කරයි. අල්ලාහ් කුරුල්ලන්ව ද දාවූද් නබිට අවනත කර තිබිණි. ඔවුහු ඔහු වටා රැස් වී, ඔහු සුබස් (තස්බීහ්) පවසන විට ඔවුන් ද ඔහු සමඟ එක්ව සුබස් පැවසූහ. ඔවුන් ඔහුගේ ස්වරයට අනුකූලව හැසිරෙමින්, ඔහුගේ අණට අවනත වූහ. "කුල්ලුන් ලහූ අව්වාබ්" යන්නෙන් අදහස් වන්නේ, එම කුරුල්ලන් සියල්ලෝම දාවූද් නබි වෙත යොමු වී, ඔහුගේ ස්වරයට එක්ව සුබස් පවසමින් අල්ලාහ් වෙත නැවත නැවත යොමු වන්නන් වූ බවයි. මෙය දාවූද් නබිගේ උත්කර්ෂවත් තත්ත්වය පෙන්නුම් කරන අතර, ඔහුගේ සුබස් පැවසීමේදී ස්වභාවධර්මයේ සියලු සත්වයෝ ඔහුට සහාය වූ බව මෙයින් පැහැදිලි වේ.

පාඩම් හා උපදේශ:

1. අල්ලාහ් තආලා තම ගුණවත් ගැතියන්ට ස්වභාවධර්මයේ සියලු සත්වයන්ව පවා අවනත කර දෙන බව මෙයින් පෙනේ. එබැවින් අපි අල්ලාහ්ට අවනත වී ඔහුගේ ආදරය ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළ යුතුය.
2. සුබස් පැවසීම (තස්බීහ්) යනු ඉතා උසස් ක්රියාවකි. එය කඳු සහ කුරුල්ලන් පවා කළ ක්රියාවකි. එබැවින් අපි ද අල්ලාහ්ව සිහි කිරීමට සහ සුබස් පැවසීමට පුරුදු විය යුතුය.
3. දාවූද් නබිට ලබා දුන් මෙම ගෞරවය, අල්ලාහ්ගේ ගැතියන් ඔහුට අවනත වී ඔහුව සිහි කරන විට ලැබෙන උසස් තත්ත්වය පෙන්නුම් කරයි. එබැවින් අපි අල්ලාහ්ව නිතර සිහි කිරීමෙන් හා ඔහුගේ අණපනත් පිළිපැදීමෙන් ඔහුගේ ආදරය හා ගෞරවය ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළ යුතුය.