Surah Sad — Aya 22

Ma’anonin Kalmomin:

• خَصْمَانِ: masu jayayya biyu, wato masu husuma.
• بَغَى: wani ya zalunci wani, ya ƙetare iyaka a kansa.
• لَا تُشْطِطْ: kada ka karkata daga gaskiya, kada ka yi zalunci a cikin hukunci.
• سَوَاءِ الصِّرَاطِ: hanya madaidaiciya, wadda take kaiwa ga gaskiya da adalci.

Fassarar Ayar:

A lokacin da masu husuma biyu suka shiga wurin Annabi Dawuda (a.s.) ba zato ba tsammani, ba ta hanyar ƙofa ba, sai ya tsorata daga shigowar su a haka. Sai suka ce masa: “Kada ka ji tsoro! Mu ’yan jayayya ne, wani daga cikinmu ya zalunci wani. Don haka ka yi hukunci a tsakaninmu da gaskiya, kada ka karkata daga adalci, kuma ka shiryar da mu zuwa hanya madaidaiciya.” Wannan magana ta nuna cewa sun yarda da shi a matsayin mai shari’a, kuma sun nemi adalci ba son zuciya ba.

Fahimtar Ayar:

Wannan ayar tana nuna mana cewa Annabi Dawuda (a.s.) ya kasance mai tsoron Allah, har sa’ad da wani abu ya zo masa ba zato ba tsammani, sai ya ji tsoro, domin ya san cewa komai yana faruwa ne da nufin Allah. Amma masu husuma suka kwantar masa da hankali, suka bayyana dalilin zuwansu, wato neman shari’a ta gaskiya. Hakan ya nuna cewa shari’a da adalci sune tushen zaman lafiya a tsakanin mutane, kuma shugaba ko mai shari’a dole ne ya kasance mai tsoron Allah, ya yi hukunci daidai ba tare da karkata ba.

Fa’idodin Ayar:

1. Ƙarfafa imani da cewa Allah yana taimakon bayinsa masu adalci, kuma yana gwada su ta hanyoyi dabam-dabam.
2. Nuna cewa neman adalci abu ne mai daraja, kuma mutum ya kamata ya nemi hakkinsa ta hanyar da ta dace, ba ta zalunci ba.
3. Koyar da ’yan adam cewa a cikin jayayya, dole ne a bi hanya madaidaiciya, a guji karkata ko son zuciya.
4. Karin haskaka cewa Annabi Dawuda (a.s.) ya kasance abin koyi a cikin hukunci da adalci, wanda ya sa Allah ya ba shi wannan matsayi mai girma.
5. Tunatar da mu cewa tsoron Allah da kula da shari’arsa shine tushen samun nasara a duniya da lahira.