Surat Sad — Ayat 7

Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الْمِلَّةِ الْآخِرَةِ (al-millatil ākhirah): agama kang pungkasan, yaiku agama Nasrani utawa agama kang dianut dening wong-wong sadurunge.
• اخْتِلَاقٌ (ikhtilāq): goroh kang digawe-gawe, crita palsu kang ora ana dhasare.

Tafsir Ayat:

Para pemimpin lan wong-wong gedhe saka kaum kafir Quraisy padha ngajak rakyate supaya tetep ngugemi syirik lan nyembah akeh sesembahan. Padha ngomong: "Apa kang digawa dening Muhammad iki, yaiku ajaran tauhid lan iman marang dina kebangkitan, iku ora tau keprungu ing agama kang pungkasan — yaiku agama Nasrani — lan uga ora tau keprungu ing agama leluhure wong Quraisy. Iki kabeh ora liya mung goroh kang digawe-gawe dening Muhammad saka pikirane dhewe, kanggo golek pangkat lan panguwasa."

Wong-wong kafir mau nganggep ajaran tauhid iku barang anyar kang ora ana sadurunge, mula padha nolak kanthi mentah-mentah. Padahal sejatine ajaran tauhid iku ajaran kang wis digawa dening para nabi sadurunge, kalebu Nabi Ibrahim, Nabi Musa, lan Nabi Isa 'alaihimus salam. Dheweke mung nganggep remeh lan nganggep goroh, amarga atine wis kebak gumedhe lan ora gelem nampa bebener.

Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

1. Ajaran tauhid — nyembah mung marang Allah — dudu barang anyar, nanging wis dadi ajaran para nabi wiwit biyen. Mula sapa kang nolak tauhid, sejatine dheweke nolak ajaran para nabi kabeh.
2. Wong kang gumedhe lan mung ngetutake tradisi leluhur tanpa mikir, asring nolak bebener kanthi alasan kang ora kuwat, kaya ta ngomong "iki mung goroh" tanpa bukti.
3. Al-Qur'an mulangake marang kita supaya mikir kanthi jernih lan ora gampang percaya marang omongane wong kang duwe kepentingan pribadi.
4. Bebener iku ora gumantung marang akeh utawa sithike wong kang ngugemi. Sanajan akeh kang nolak, bebener saka Allah tetep bebener.
5. Kita kudu tansah mbukak ati kanggo nampa bebener, lan ora dadi wong kang ngetutake hawa nafsu lan gumedhe kaya para pemimpin kafir Quraisy mau.