Sura Sad — Aya 7

Maana ya maneno:

• Al-Millah al-Akhirah: Dini ya mwisho, yaani dini ya Waquraishi (wababa zao) au dini ya Nabii Isa (Yesu) kwa maana nyingine.
• Iftira' (Ikhtilaq): Uwongo uliozuliwa, kitu kilichobuniwa na mtu mwenyewe bila ukweli.

Ufafanuzi wa Aya:

Wakubwa na viongozi wa makafiri wa Kiquraishi waliposikia mwito wa Mtume Muhammad (SAW) wa kuwalingania kwenye Tawhid (kumuabudu Mungu Mmoja tu) na kuwaacha masanamu, walisema kwa kujivuna na kudharau: "Hatujasikia kitu kama hiki katika dini ya mwisho iliyotangulia, yaani dini ya wababa zetu Waquraishi, wala katika dini ya Nabii Isa (Yesu) aliyekuja kabla yetu. Hili analotuletea Muhammad si chochote ila ni uwongo aliozua mwenyewe kwa ajili ya kutaka uongozi na utukufu." Walikataa kabisa wazo la Tawhid na kuamini kuwa ni jambo geni lisilojulikana katika dini zao, wakidhani kwamba dini zao za zamani hazikuwa na mafundisho ya kumuabudu Mungu Mmoja, jambo ambalo ni kosa kubwa kwao kwa sababu dini zote za Mitume zilikuwa zikitangaza Tawhid.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Ustahimilivu wa Mitume katika kukabiliana na upinzani wa makafiri, kwani kila Mtume alikumbana na madai ya uwongo na uzushi kutoka kwa watu wake, lakini hawakukata tamaa.
2. Aya hii inatuonyesha kuwa ukweli hautegemei wingi wa wafuasi wala mazoea ya jamii, bali unategemea ushahidi na dalili zilizo wazi.
3. Inatufundisha kutokuwa watumwa wa mila na desturi za mababu zetu, hasa zikipingana na mafundisho ya dini ya haki.
4. Inathibitisha kuwa Uislamu ni dini ya asili iliyokuwepo tangu enzi za Mitume wote, si dini mpya iliyozuliwa, na hivyo inampatia Muislamu imani thabiti kwamba anafuata njia iliyowekwa na Mwenyezi Mungu tangu mwanzo.