Surah Sad — Aya 7

Ma’anar Kalmomi:

• "Al-millatil ākhirah": wato addinin da suka gada daga kakanninsu, wato addinin Quraishawa na bauta wa gumaka.
• "Ikhtilāq": karya da ƙirƙira, wato abin da mutum ya ƙaga da kansa ba tare da gaskiya ba.

Tafsirin Ayar:

Wannan ayar tana ba da labarin yadda manyan kafirai na Quraishawa suka yi magana game da da’awar Annabi Muhammad (SAW) na tauhidi (bauta wa Allah ɗaya) da kuma tashin kiyama. Sun ce: "Ba mu taɓa jin irin wannan kira ba a cikin addinin da muka gada daga kakanninmu na Quraishawa, kuma ba a cikin addinin Nasara ba (wato addinin da ya zo a baya). Wannan abin da Muhammad yake kira da shi ba komai ba ne face ƙarya da ƙirƙira da ya ƙaga da kansa." Suna nufin cewa kiran da Annabi (SAW) yake yi na bauta wa Allah ɗaya, ba shi da tushe a cikin addinan da suka sani, don haka sun ɗauke shi a matsayin wani abu da ya ƙirƙira don neman shugabanci da daukaka. Wannan magana ce ta jahilci da taurin kai, domin sun ƙi bin gaskiya kuma suka nace a kan kuskure, ba tare da sun bincika ko sun yi tunani ba.

Fa’idodin Darasin:

1. Wannan ayar tana nuna mana cewa kafirai a kowane zamani suna ƙin yarda da gaskiya, kuma suna ƙirƙira wasu hujjoji marasa tushe don su hana mutane bin Allah.
2. Tana koya mana cewa kada mu yi koyi da kakanninmu ko al’adunmu a kan rashin gaskiya, amma mu bi abin da Allah ya saukar da shi na gaskiya.
3. Tana ƙarfafa mu mu riƙe imaninmu da tauhidi, kuma mu yi hattara da waɗanda suke ƙoƙarin ɓatar da mu daga tafarkin Allah.
4. Tana nuna cewa kiran Annabi Muhammad (SAW) ya zo da sabon abu mai girma, wato tsarkake addini daga shirka da bauta wa Allah ɗaya, wanda shi ne tushen sa’a a duniya da la’ira.