Аз-Зумар сүрәсе — Аять 30

Сүзләрнең мәгънәләре:

• مَيِّتٌ — үлемгә дучар булачак, үләчәк, үлем хәкыйкате.
• وَإِنَّهُم مَّيِّتُونَ — алар да (барлык кешеләр дә) үләчәкләр.

Аять тәфсире:

Ий Мөхәммәд галәйһиссәләм! Син дә үләчәксең, һәм алар да (сиңа каршы чыгучылар, синең дәгъваңны инкяр итүчеләр, гомумән барлык кешеләр) үләчәкләр. Бу — һичшиксез, хакыйкать. Үлем — барлык тере затларга да язылган гомуми язмыш. Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Пәйгамбәренә (с.г.в.) үлемнең мөкаттәп икәнен хәбәр итә, шулай ук аның дошманнарына да үлем киләчәген белдерә. Үлемдә беркем дә мәңге калмаячак. Бу — дөньядагы һәркем өчен уртак хәл. Әмма асыл мәгънә — үлемнән соңгы тормышта. Кыямәт көнендә барлык кешеләр Раббылары алдында җыелырлар һәм үзара бәхәсләшкән мәсьәләләрдә хакыйкать ачыкланыр, гадел хөкем чыгарылыр. Үлем — ахыр түгел, ә мәңгелек тормышка башлангыч кына.

Аятьтән алынган файдалар:

• Үлем — бөтен кешегә дә, хәтта Пәйгамбәрләргә дә, киләчәк хакыйкать. Бу — тормышның үтә күчмәлеген, дөньяның вакытлыгын искә төшерә.
• Үлемдә беркем дә икенчесеннән өстен түгел; бай да, фәкыйрь дә, көчле дә, көчсез дә — барысы да үләчәк. Бу — кешеләрне тәкәбберлектән, башкаларны кимсетүдән тыелырга өйрәтә.
• Үлемнән соң да хисап көне бар. Шуңа күрә һәркем эш-гамәлләрендә сак булырга, изгелек кылырга, Аллаһыга тәүбә итеп кайтырга тиеш.
• Бу аять мөэминнәргә — дөнья афәтләренә, каршылыкларга сабыр итәргә һәм ахирәткә әзерләнергә өнди. Үлемне искә алу — күңелне дөнья мәшәкатьләреннән арындырып, Аллаһы ризалыгына юнәлтә.