Surat Az-Zumar — Ayat 30

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِنَّكَ : sayekti kowe (kanjeng Nabi Muhammad).
• مَيِّتٌ : bakal mati, ora langgeng.
• وَإِنَّهُم : lan sayekti wong-wong kafir iku.
• مَيِّتُونَ : bakal padha mati kabeh.

2) Tegesing ayat:

Dhuh kanjeng Nabi, sayekti kowe iku bakal mati, lan wong-wong kang padha maido marang kowe iku uga bakal padha mati kabeh. Ora ana siji-sijia makhluk kang bisa uwal saka pati. Kabeh kang urip ing donya iki mesthi bakal ngalami pati, ora ana kang langgeng kajaba mung Allah SWT. Ayat iki mulangake marang kita yen pati iku pesthi kang ora bisa diendhani dening sapa wae, kalebu para nabi lan para ratu, apamaneh wong biasa. Mula saka iku, ora pantes yen ana wong kang padha ngece, nyalahake, utawa njupuk kesempatan saka patine wong liya, amarga kabeh wong mesthi bakal ngalami pati. Ing dina kiyamat mengko, kabeh manungsa bakal padha ngadhep marang Allah, lan Allah bakal ngadili antarane wong-wong mau kanthi adil lan bener.

3) Piwulang lan paedah kanggo nuwuhake rasa seneng marang Islam lan Al-Qur'an:

• Ayat iki nuduhake yen Al-Qur'an iku kitab kang jujur lan nyata, amarga ngandhani bab pati kang mesthi kelakon ing saben makhluk.
• Ngelingake marang kita supaya ora sombong lan ora gumedhe, amarga kabeh manungsa iku padha wae, mesthi bakal mati.
• Nuwuhake rasa sabar lan legawa nalika ana wong kang ngece utawa nglarani ati, amarga kabeh iku mung sakecekaning donya kang bakal sirna.
• Menehi pangarep-arep yen ing dina kiyamat mengko ana keadilan kang sampurna saka Allah, mula ora perlu kuwatir marang tumindak ala wong liya.
• Ngajak kita supaya tansah nyiapake bekal kanggo urip sawise mati, yaiku kanthi nindakake kabecikan lan taqwa marang Allah.
• Nuduhake yen Islam iku agama kang realistis lan ora ngapusi, amarga ngandhani bab pati kanthi terang-terangan, lan mulangake supaya urip kanthi bener lan ora ngarep-arep pangalembana saka manungsa.