Surja Ez-Zumer — Ajet 52

Kuptimet e fjalëve:

• “Jebsutu” (يَبْسُطُ): e zgjeron, e shton.
• “Rizkun” (الرِّزْقَ): furnizimin, pasurinë dhe të mirat.
• “Jukaddiru” (يَقْدِرُ): e ngushton, e pakëson.

Tefsiri i ajetit:

A nuk e kanë ditur këta jobesimtarë se Allahu i zgjeron furnizimin atij që do, qoftë ai i mirë apo i keq, dhe e ngushton atë për kë të dojë, sipas urtësisë së Tij të përsosur? Kjo është një sprovë nga Allahu: Ai ia jep pasurinë e bollshme disave për t’i provuar – a do ta falënderojnë Apo do ta mohojnë? – dhe ua ngushton të tjerëve për t’i provuar – a do të jenë të durueshëm Apo do të ankohen kundër caktimit të Tij? Pra, pasuria e bollshme nuk është shenjë e kënaqësisë së Allahut me njeriun, ashtu siç varfëria nuk është shenjë e zemërimit të Tij ndaj tij. Në këtë zgjerim dhe ngushtim të furnizimit ka shenja të qarta për njerëzit që besojnë, sepse ata janë ata që përfitojnë nga këto shenja dhe mësojnë prej tyre, duke e ditur se çdo gjë është në dorën e Allahut dhe se Ai është i vetmi që i jep furnizim kujt të dojë dhe ia pakëson kujt të dojë. Sa i përket jobesimtarëve, ata kalojnë pranë këtyre shenjave duke i shpërfillur ato.

Përfitimet nga ajati:

• Të diturit se furnizimi është vetëm në dorën e Allahut, e jo në dorën e njerëzve, e bën besimtarin t’i drejtohet vetëm Atij në lutje dhe t’i mbështetet Atij në çdo gjë.
• Pasuria dhe varfëria janë sprova nga Allahu, ndaj besimtari duhet të falënderojë kur është i pasur dhe të durojë kur është i varfër, duke e ditur se Allahu i di më së miri interesat e robërve të Tij.
• Ky ajet e qetëson zemrën e besimtarit dhe e largon atë nga smira ndaj atyre që kanë pasuri të bollshme, sepse ai e di se ajo pasuri mund të jetë sprovë e jo nderim.
• Në këtë ajet ka nxitje për besimtarët që të sodisin urtësinë e Allahut në shpërndarjen e furnizimit, gjë që e rrit besimin e tyre dhe i afron ata më shumë te Zoti i tyre.