Surja En-Nisa — Ajet 111

Kuptimet e fjalëve:

• يَكْسِبْ إِثْمًا: Kryen një mëkat ose gabim, qoftë i vogël apo i madh.
• عَلَى نَفْسِهِ: Dëmi dhe pasoja e tij kthehen vetëm kundër tij, jo kundër të tjerëve.
• عَلِيمًا: I dijshëm për të gjitha veprimet e robërve të Tij, të fshehta dhe të hapura.
• حَكِيمًا: I urtë në gjykimin dhe vendimet e Tij, që i bën gjërat me drejtësi të përsosur.

Tefsiri i ajetit:

Kushdo që kryen një mëkat, qoftë i vogël apo i madh, duke e bërë me vullnetin e tij, ai e dëmton vetëm veten e tij. Sepse pasoja e mëkatit, qoftë në këtë botë apo në botën tjetër, bie mbi atë që e ka kryer dhe nuk kalon te askush tjetër. Allahu është i dijshëm për të gjitha veprimet e robërve të Tij, të fshehta dhe të hapura, dhe asgjë nuk i shpëton Atij. Ai është i urtë në gjykimin e Tij, ndaj e shpërblen secilin sipas veprës së tij me drejtësi të plotë, pa padrejtësi ndaj askujt.

Përfitimet nga ajeti:

1. Mëkati është barrë personale; askush nuk e mban mëkatin e tjetrit, gjë që na mëson përgjegjësinë individuale para Allahut.
2. Ky ajet na nxit të mendojmë para çdo veprimi, sepse dëmi i mëkatit kthehet te vetë personi, jo te të tjerët.
3. Njohuria dhe urtësia e Allahut na japin siguri se drejtësia e Tij është e përsosur, gjë që na qetëson zemrat dhe na bën të dorëzohemi para gjykimit të Tij.
4. Ajeti na fton të pendohemi dhe të kthehemi te Allahu, sepse Ai është i dijshëm për gjendjen tonë dhe i urtë në pranimin e pendimit të atij që sinqerisht kthehet tek Ai.