Ан-Ниса сүресі — Аят 111

1. Сөздердің мағынасы:

• يَكْسِبْ — жасау, істеу, жинау дегенді білдіреді. Мұнда күнә жасау, күнәні өзіне жүктеу мағынасында қолданылған.
• إِثْمًا — күнә, жазық, күнәкар іс. Кіші немесе үлкен күнәнің бәрін қамтиды.
• عَلَىٰ نَفْسِهِ — өзіне қарсы, өз зиянына дегенді білдіреді.
• عَلِيمًا — бәрін білуші, әр нәрсені толық білетін.
• حَكِيمًا — дана, хикмет иесі, әр істі орнымен жасаушы.

1. Аяттың тәпсірі:

Кімде-кім қандай да бір күнә жасаса — ол кіші болсын, үлкен болсын — оның зияны мен салдары тек өзіне ғана қайтады, басқа біреуге ауыспайды. Ешкім басқаның күнәсін арқаламайды, әркім өз ісінің жауабын өзі береді. Бұл — Алланың әділдігінің көрінісі: жақсылық та, жамандық та әр адамның өз мойнында.

Алла Тағала пенделерінің не істеп, не қойғанын толық біледі. Ешбір іс Одан жасырын қалмайды. Сонымен қатар Ол — дана, хикмет иесі. Ол жаратқан шариғатында да, қиямет күні берілетін үкімінде де әділ әрі дана. Сондықтан Ол ешкімге зорлық жасамайды, әркімге лайықтысын ғана береді.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Әр адам өз ісіне өзі жауапты. Басқаның күнәсі үшін ешкім жазаланбайды, сондықтан әркім өз жүріс-тұрысын бақылауы керек.
• Күнәнің зияны ең алдымен өзімізге тиеді. Ол біздің жанымызға, жүрегімізге және ақыреттегі тағдырымызға нұқсан келтіреді.
• Алланың бәрін білуші және дана болуы — біз үшін үлкен үміт пен тыныштық көзі. Ешбір жақсылық ескерусіз қалмайды, ешбір жамандық жазасыз қалмайды.
• Бұл аят адамды тәубеге, өзін-өзі есепке алуға және жақсылыққа ұмтылуға шақырады. Ислам — әділдік пен жауапкершілік діні, әркім өз өмірін жақсартуға мүмкіндік алады.
• Құранның әр аяты — адам баласына бағыт-бағдар беруші нұр. Оны оқып, бойымызға сіңірсек, өміріміз жақсарады, жүрегіміз тыныштық табады.