Surah An-Nisa — Talata 130

At kung ang isang babae ay magkaroon ng pangangamba sa kalupitan o pag-iwan sa kanya ng kanyang asawa, hindi isang kasalanan sa bawat isa sa kanila kung sila ay gumawa ng kasunduan ng kapayapaan sa pagitan nila; at ang pakikipagpayapaan ay higit na mabuti. At ang makataong saloobin (na pangsarili) ay napapahinunod ng pagkagahaman. Datapuwa’t kung kayo ay gumawa ng kabutihan at umiwas sa kasalanan, katotohanang si Allah ay Lalagi nang Nakakabatid ng anumang inyong ginagawa

Hindi kailanman kayo makakagawa ng ganap na pakikitungo ng may (pantay) na katarungan sa pagitan ng inyong mga asawang (babae), kahima’t ito ang inyong maalab na naisin, kaya’t kayo ay huwag na lubhang kumiling sa isa sa kanila (sa pagbibigay ng higit ninyong panahon at handog) upang ang iba ay maiwan na nasa alanganin (alalaong baga, hindi diniborsyo o hindi pinangasawa). At kung kayo ay gagawa ng katarungan, at gagawa ng lahat ng matuwid at magkaroon ng pagkatakot kay Allah sa pamamagitan nang pag-iwas sa lahat ng kamalian, kung gayon, si Allah ay Lalagi nang Nagpapatawad ng paulit- ulit, ang Pinakamaawain

At si Allah ang nag-aangkin ng lahat ng nasa kalangitan at lahat ng nasa kalupaan. At katotohanan na Aming pinagtagubilinan ang Angkan ng Kasulatan na nangauna sa inyo, at kayo (o mga Muslim), na inyong pangambahan si Allah at inyong panatilihin ang inyong tungkulin sa Kanya, datapuwa’t kung kayo ay hindi manampalataya, kung gayon, kay Allah ang pag-aangkin ng lahat ng nasa kalangitan at lahat ng nasa kalupaan, at si Allah ay Lalagi nang Masagana (hindi nangangailangan ng anuman), ang Karapat-dapat sa lahat ng mga Papuri

At kay Allah ang pag-aangkin ng lahat ng nasa kalangitan at lahat ng nasa kalupaan. At si Allah ay Lalagi nang Sapat bilang tagapamahala ng mga pangyayari