Surah An-Nisa — Talata 131

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• وَصَّيْنَا – Nag-utos Kami at nag-atas.
• اتَّقُوا اللَّهَ – Mangilag kayo sa parusa ni Allah sa pamamagitan ng pagsunod sa Kanyang mga utos at pag-iwas sa Kanyang mga bawal.
• غَنِيًّا – Ang Diyos ay hindi nangangailangan ng anuman mula sa Kanyang mga nilikha.
• حَمِيدًا – Karapat-dapat sa lahat ng papuri dahil sa Kanyang mga perpektong katangian at mga gawa.

Interpretasyon ng Talata:

Si Allah lamang ang nagmamay-ari ng lahat ng nasa mga langit at nasa lupa, at ang lahat ng ito ay nasa ilalim ng Kanyang kapangyarihan at pamamahala. Tunay na nag-utos Kami sa mga binigyan ng Kasulatan bago pa man sa inyo – tulad ng mga Hudyo at Kristiyano – at nag-utos din Kami sa inyo, O pamayanan ni Muhammad, na matakot kayo kay Allah sa pamamagitan ng pagsunod sa Kanyang mga ipinag-uutos at pag-iwas sa Kanyang mga ipinagbabawal. At kung kayo ay tatanggi sa pananampalataya at hindi susunod sa utos na ito, hindi ninyo mapipinsala si Allah sa anuman, sapagkat tunay na kay Allah ang lahat ng nasa mga langit at nasa lupa – Kanyang mga lingkod at mga nilikha na masunurin sa Kanya. Si Allah ay hindi nangangailangan ng inyong pagsamba at pagsunod, sapagkat Siya ay mayaman na hindi nangangailangan ng anuman, at Siya ay karapat-dapat sa papuri sa lahat ng Kanyang mga katangian at mga gawa, at sa Kanyang mga biyaya sa Kanyang mga nilikha.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang ganap na pagmamay-ari ni Allah sa mga langit at lupa ay nagtuturo sa atin ng Kanyang dakilang kapangyarihan at kabuuan ng Kanyang pamamahala, kaya nararapat na tayo ay magpakumbaba sa Kanya at sumunod sa Kanyang mga utos.
2. Ang takot kay Allah (taqwa) ay siyang pinakamahalagang tagubilin na ibinigay sa lahat ng mga propeta at mga banal na kasulatan, mula sa mga naunang pamayanan hanggang sa pamayanan ni Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan), na nagpapakita ng pagkakaisa ng mensahe ng Islam sa lahat ng panahon.
3. Ang pagiging sapat ni Allah (Al-Ghani) ay nagpapakita na ang ating pagsamba ay para sa ating sariling kapakanan, hindi dahil Kanyang kailangan ito – kaya ang sinumang sumunod ay makikinabang, at ang sinumang tumanggi ay hindi makakapinsala kay Allah kundi sa kanyang sarili lamang.
4. Ang pagiging karapat-dapat sa papuri (Al-Hamid) ay nag-aanyaya sa atin na laging magpasalamat at magpuri kay Allah sa lahat ng pagkakataon, sapagkat ang lahat ng Kanyang mga ginawa ay puno ng karunungan at biyaya.