Suurah An-Nisaa — Aayad 131

Macnaha Erayada:

• وصَّينا: waxaan u dhiibnay amar iyo waasiyiin, waxaana ka qaadnay ballan.
• اتَّقُوا الله: ka dhawrsada ciqaabtiisa adigoo fulinaya amarkiisa kana fogaansanaya waxa uu ka reebay.

Tafsiirka:

Waxaa Eebe u sugnaaday waxa ku jira samooyinka iyo waxa ku jira dhulka, isagoo uun leh xukunkooda iyo maamulkooda. Dhab ahaan waxaan u waasiyeynay kuwii la siiyay Kitaabka ee idinka horreeyay (Yuhuudda iyo Nasaarada), waxaana idin waasiyeynay idinkoo ah ummadda Nabiga (CSW) — inaad ka dhawrsataan Eebe, adeecaan amarkiisa, kana fogaataan waxa uu ka reebay. Haddaba haddaad gaaloowdaan oo aad diiddaan cibaadada Eebe, waxba kama yeeli doontaan Eebe, maxaa yeelay isagaa iska leh waxa ku jira samooyinka iyo dhulka oo dhan, isagana kama dhimna cibaadadiinna. Eebe waa ka kasta oo dhan hodan, kama baahna caabudidda addoomadiisa, wuxuuna leeyahay ammaan buuxda oo ku taal sifooyinkiisa iyo falalkiisa oo dhan, isagoo ah la ammaano ee la mahdiyo.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Aayaddan waxay na baraysaa in Eebe uun yahay mulkiilaha dhammaan waxa jira, taasoo ku xoojisa Iimaanka inaan cid kale ka cibaadaynaynin Eebe oo kaliya.
2. Waxay ku boorrinaysaa dhammaan ummadaha — hore iyo dambe — inay ka dhawrsadaan Eebe, taasoo muujinaysa in diinta Iimaanku ay tahay diin lagu faray dadkii hore iyo kuwa dambeba, waana diin joogto ah oo aan la beddelin.
3. Waxay na siinaysaa dhiirigelin inaan ku dadaalno cibaadada Eebe, maxaa yeelay Eebe waa hodan kama baahna cibaadadeenna, laakiin faa'iidada cibaadadu waxay ku noqonaysaa nafteena, taasoo nagu kordhinaysa rabitaan iyo xiiso aan ku caabudno Eebe.
4. Waxay na xusuusinaysaa in Eebe yahay kan la ammaano (Al-Hamiid), marka aan caabudno oo aan adeecno waxaan helaynaa farxad iyo naxariis, maxaa yeelay Eebe waa kan la mahdiyo oo la ammaano.