سوره نساء — آیه 137

معانی کلمات:

• ازْدَادُوا كُفْرًا: بر کفر خود افزودند و در آن اصرار ورزیدند.
• لَمْ یَکُنِ اللهُ لِیَغْفِرَ: هرگز چنین نیست که خداوند (آنان را) بیامرزد.
• سَبِیلًا: راهی (به سوی حق و هدایت).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه از گروهی خبر میدهد که سرگذشت پُرنوسانی در ایمان و کفر داشتند: ابتدا ایمان آوردند، سپس کافر شدند، بار دیگر ایمان آوردند، باز به کفر بازگشتند و سرانجام بر کفر خود افزودند و بر آن اصرار ورزیدند تا آنکه در حال کفر از دنیا رفتند. برای چنین افرادی که ایمان را بازیچه قرار دادند و پس از روشن شدن حق، بارها به انکار و کفر بازگشتند، هیچ راه بخششی نیست؛ زیرا توبه و بازگشت آنان نه از روی صدق و راستی، بلکه نشانهی سبکمغزی و بیاعتقادی به حقیقت بود. خداوند نیز هرگز آنان را به راهی که به سعادت و رستگاری میانجامد هدایت نخواهد کرد، چرا که آنان با لجاجت و عناد، خود را از شمول هدایت الهی محروم ساختند و با مردن بر کفر، تمام درهای رحمت را به روی خود بستند.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان و کفر بازیچه نیست؛ انسان باید در پذیرش حق، جدی و استوار باشد و با هر وسوسهای دین خود را تغییر ندهد.
• اصرار بر گناه و کفر پس از آگاهی، انسان را به جایی میرساند که دیگر توفیق توبه و بازگشت از او سلب میشود.
• هدایت الهی تنها نصیب کسانی میشود که حقیقتاً خواهان آن باشند و با صدق و اخلاص در طلب حق قدم بردارند.
• این آیه هشداری است برای همهی مؤمنان که قدر نعمت ایمان را بدانند و با پایداری بر آن، از لغزشها و بازگشت به کفر برحذر باشند؛ چرا که سرانجامِ تردید و بازی با دین، محرومیت از رحمت خداوند است.