Surah An-Nisa — Talata 164

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• وَرُسُلًا – At (nagsugo Kami ng) mga sugo.
• قَصَصْنَاهُمْ – Isinalaysay Namin sa iyo ang kanilang mga kuwento.
• لَمْ نَقْصُصْهُمْ – Hindi Namin isinalaysay sa iyo ang kanilang mga kuwento.
• كَلَّمَ – Nakipag-usap (sa paraang tunay at walang tagapamagitan).
• تَكْلِيمًا – Isang pakikipag-usap na tunay at ganap (bilang pagbibigay-diin sa katotohanan nito).

Paliwanag ng Talata:

Si Allah – ang Kataas-taasan – ay nagpadala ng mga sugo sa sangkatauhan bilang gabay. Ang ilan sa kanila ay binanggit Niya sa Banal na Qur’an, tulad nina Noe, Abraham, Moises, at Jesus (sumakanila nawa ang kapayapaan), at ang kanilang mga kuwento ay isinalaysay sa Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) upang maging aral at patunay sa kanyang misyon. Subalit may iba pang mga sugo na hindi binanggit sa Qur’an, at ito ay ayon sa dakilang karunungan ni Allah, na Kanyang nalalaman lamang. Ang pagtatala ng mga pangalan ng ilan at hindi ng iba ay hindi nangangahulugan ng pagkakaiba sa kanilang katayuan sa pagka-propeta, bagkus ito ay bahagi ng banal na plano.

Pagkatapos, binanggit ng talata ang isang natatanging karangalan na ipinagkaloob kay Propeta Moises (sumakanya nawa ang kapayapaan): Si Allah ay nakipag-usap sa kanya nang direkta at tunay, nang walang anumang tagapamagitan o hadlang. Ito ay isang pakikipag-usap na nararapat sa kadakilaan ni Allah, hindi katulad ng pakikipag-usap ng mga nilalang. Ang karangalang ito ay nagpapakita ng mataas na antas ni Moises sa harap ng kanyang Panginoon. Sa talatang ito, mayroon ding pagpapatibay na ang pakikipag-usap ni Allah ay isa sa Kanyang mga katangian, na hindi natin kayang unawain ang tunay na anyo nito, ngunit naniniwala tayo rito nang walang pag-aalinlangan, ayon sa pagkakabanggit nito sa Banal na Qur’an.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang pananampalataya sa lahat ng mga sugo ni Allah – yaong mga binanggit sa Qur’an at yaong hindi – ay bahagi ng pananampalataya ng isang Muslim. Hindi natin nakikilala ang lahat ng kanilang mga pangalan, ngunit naniniwala tayo sa kanilang lahat bilang mga tagapagdala ng mensahe ng katotohanan.
2. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin ng pagpapakumbaba, sapagkat may mga bagay na hindi natin nalalaman, at ang kaalaman ni Allah ay ganap at walang hangganan. Ang Kanyang pagpili na huwag banggitin ang ilang mga sugo ay may malalim na karunungan na maaaring hindi natin maunawaan.
3. Ang pakikipag-usap ni Allah kay Moises ay nagpapakita ng Kanyang dakilang awa at pagmamahal sa Kanyang mga propeta, at ito ay nagbibigay-inspirasyon sa atin na magsikap sa pagsamba at paglapit sa Allah, upang tayo ay maging karapat-dapat sa Kanyang pagmamahal at paglingap.
4. Ang pagbanggit sa mga kuwento ng mga propeta sa Qur’an ay isang malaking biyaya para sa atin, sapagkat ito ay nagbibigay sa atin ng mga aral at gabay sa ating pang-araw-araw na pamumuhay, at nagpapatibay sa ating pananampalataya sa pangangalaga ni Allah sa Kanyang mga tagasunod.
5. Ang talatang ito ay nagpapakita ng kahalagahan ng pagiging matatag sa pananampalataya, sapagkat ang mga propeta ay dumanas ng matinding pagsubok sa kanilang mga misyon, ngunit sila ay nanatiling matatag at nagtiwala sa Allah. Tayo rin ay dapat maging matiyaga at matatag sa harap ng mga hamon ng buhay.