Soera An-Nisa — Vers 54

Woorden die uitleg nodig hebben:

• "Am" (أَمْ): betekent "of" of "of zij dan", en duidt hier op een overgang naar een nieuwe, verwonderlijke vraag.
• "Yahsidoen" (يَحْسُدُونَ): afgunstig zijn, wensen dat een ander zijn gunst verliest.
• "An-Naas" (النَّاسَ): de mensen, hier specifiek verwijzend naar de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) en zijn metgezellen.
• "Fadlihi" (فَضْلِهِ): Zijn gunst, Zijn genade en Zijn gave, zoals het profeetschap en de leiding.
• "Al-Kitaab" (الْكِتَابَ): de geopenbaarde Boeken, zoals de Tawrah en de Indjiel.
• "Al-Hikmah" (الْحِكْمَةَ): de wijsheid, het diepe begrip van de religie en de Soennah (de profetische overlevering).
• "Moelkan 'Adhieman" (مُلْكًا عَظِيمًا): een geweldig en machtig koninkrijk.

De Tafsir (uitleg) van de vers:

Deze nobele vers richt zich tot de afgunst van de kinderen van Israël (de Joden) tegenover de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) en zijn metgezellen. Zij waren jaloers dat Allah Zijn gunst schonk aan de Arabieren, door hen te eren met het profeetschap van Mohammed (vrede zij met hem) en hen te leiden naar het geloof en de overwinning. Zij wensten dat deze gunst bij hen zou blijven en dat de Arabieren deze niet zouden ontvangen.

Allah weerlegt deze afgunst door hen eraan te herinneren dat Hij in het verleden al Zijn gunsten schonk aan de nakomelingen van Profeet Ibrahim (Abraham), namelijk aan Profeet Dawoed (David) en Profeet Sulayman (Salomo), en anderen onder hen. Hij gaf hun de geopenbaarde Boeken, de wijsheid (het profeetschap en het juiste begrip van de religie), en bovendien een enorm en machtig koninkrijk dat nog nooit iemand na hen op die manier had verkregen.

Als Allah dit alles aan de kinderen van Ibrahim heeft gegeven, waarom zou Hij dan niet het profeetschap en de overwinning aan Mohammed (vrede zij met hem) en zijn volgelingen geven? Dit is een bewijs dat Allah Zijn gunsten geeft aan wie Hij wil, uit Zijn wijsheid en genade, en dat niemand dit kan tegenhouden of betwisten.

Een uitnodiging tot bezinning en geloof:

O gelovige, zie hoe Allah Zijn gunsten verdeelt over Zijn dienaren. Hij geeft profeetschap, wijsheid en macht aan wie Hij wil, zonder dat iemand Hem daarover kan ondervragen. De afgunst van de vijanden verandert niets aan de beslissing van Allah. In plaats van jaloers te zijn op de gunsten van Allah, zou de mens dankbaar moeten zijn en Allah moeten prijzen voor wat Hij hem heeft gegeven. En als iemand verlangt naar een gunst, laat hem dan vragen aan Allah, de Eigenaar van alle gunsten, want Hij is de Meest Gulle, de Meest Schenkende.

Deze vers leert ons ook een belangrijke les: dat afgunst een vernietigende zonde is die de harten verblindt en de mens wegleidt van de waarheid. De Joden van die tijd erkenden de waarheid van de Profeet Mohammed (vrede zij met hem), maar hun afgunst weerhield hen ervan hem te volgen. Laat ons daarom onze harten reinigen van afgunst en ze vullen met oprechtheid, liefde en aanvaarding van de wijsheid van Allah in Zijn beslissingen. Moge Allah ons leiden naar het rechte pad en ons beschermen tegen de ziektes van het hart.