სურა ან-ნისა — აია 96

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! როდესაც ალლაჰის გზაზე გამოდიხართ, გაარჩიეთ (ისინი, ვისთანაც მიდიხართ და ვისაც ტოვებთ) და ნუ ეტყვით იმას, ვინც მშვიდობით მოგესალმებათ [ვისაც მორწმუნის ნიშნები აქვს და თქვენთან არ იბრძვის]: «შენ არ ხარ მორწმუნე» — (შეიძლება იგი მორწმუნე იყოს, რომელიც თავის რწმენას მალავს) — ამქვეყნიური ცხოვრების წარმავალი სიკეთეების მოპოვების სურვილით. რადგან ალლაჰთანაა უხვი ნადავლი. ასეთები იყავით თქვენც ადრე [თქვენი წარმართული ტომებისგან მალავდით თქვენს რწმენას], მაგრამ ალლაჰმა მოწყალება გაიღო თქვენზე. ამიტომ გაარჩიეთ (თქვენი მოქმედებები, რათა შეცდომით მორწმუნე არ მოკლათ). ჭეშმარიტად, ალლაჰმა უწყის ის, რასაც აკეთებთ.

არ არიან თანასწორნი მორწმუნეთაგან ისინი, ვინც სხედან [და არ მონაწილეობენ ალლაჰის გზაზე ბრძოლაში], გარდა იმათისა, ვისაც აქვს დაზიანება [სიბრმავე, კოჭლობა ან ავადმყოფობა], და ისინი, ვინც იბრძვიან ალლაჰის გზაზე თავიანთი ქონებითა და თავიანთი სულებით. ალლაჰმა უპირატესობა მიანიჭა მათ, ვინც იბრძვიან თავიანთი ქონებითა და სულებით, მათზე, ვინც სხედან — ერთი ხარისხით [მიანიჭა მათ უფრო მაღალი სავანეები სამოთხეში]. და თითოეულს აღუთქვა ალლაჰმა სიკეთე, ხოლო მებრძოლებს ალლაჰმა მიანიჭა უპირატესობა მჯდომარეებზე დიდი საზღაურით.

ჭეშმარიტად, ისინი, რომელთაც ანგელოზები მიიბარებენ მაშინ, როცა საკუთარ თავს უსამართლობას უკეთებდნენ [როცა შესაძლებლობა ჰქონდათ, მაგრამ არ დატოვეს ურწმუნოების ქვეყანა], — ისინი [ანგელოზები] ეტყვიან: «რა მდგომარეობაში იყავით?» ისინი იტყვიან: «ჩვენ სუსტები ვიყავით ჩვენს მიწაზე». (ანგელოზები) იტყვიან: «განა ალლაჰის მიწა ფართო არ იყო, რომ გადასახლებულიყავით მასზე?» ასეთთა საბოლოო სამყოფელი იქნება ჯოჯოხეთი, და რა ცუდია ეს სამყოფელი!

გარდა სუსტი კაცებისა, ქალებისა და ბავშვებისა, რომელთაც არ ძალუძთ გამოსავლის პოვნა და ვერ პოულობენ [არ იციან] გზას (რომ გადასახლდნენ).