සූරා ඝාෆිර් — ආයාත් 21

වදන්හි අර්ථ:

• අවලම් යසීරූ: ඔවුන් ගමන් කළේ නැද්ද?
• ආථාර්: (භූමියේ) ඉතිරි කළ සලකුණු, ගොඩනැගිලි සහ ශිෂ්ටාචාරයේ නටබුන්.
• අඛදහුමු: අල්ලා ගත්තේය, දඬුවම් කළේය.
• වාක්: ආරක්ෂා කරන්නෙක්, වළක්වන්නෙක්.

අර්ථ නිරූපණය:

මෙම ආයාතය අයත් වන්නේ අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ප්රතික්ෂේප කරන අයට අනතුරු ඇඟවීමක් වශයෙනි. අල්ලාහ් මෙසේ පවසයි: මෙම නබිතුමාව බොරු කරන්නන් භූමියේ සංචාරය කර, පෙර සිටි ජාතීන්ගේ අවසානය කෙසේ වූයේදැයි බලා නැද්ද? ආද්, සමූද් වැනි ජාතීන් ඔවුන්ට වඩා ශක්තියෙන් අධික වූ අතර, භූමියේ ගොඩනැගිලි, මාලිගා සහ ශිෂ්ටාචාරයේ සලකුණු වශයෙන් බොහෝ දේ ඉතිරි කර තිබූහ. එහෙත් ඔවුන්ගේ ශක්තිය හෝ ධනය ඔවුන්ව අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් ආරක්ෂා කළේ නැත. ඔවුන් අල්ලාහ්ව ප්රතික්ෂේප කර පාප ක්රියා කළ නිසා, අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ පාපයන් නිසා ඔවුන්ව අල්ලාගෙන විනාශ කළේය. එදින ඔවුන්ව අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් ආරක්ෂා කිරීමට කිසිදු ආරක්ෂකයෙක් හෝ වළක්වන්නෙක් ඔවුනට සිටියේ නැත.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. ඉතිහාසයෙන් පාඩම් ඉගෙනීම: පෙර ජාතීන්ගේ ඉරණම ගැන මෙනෙහි කිරීම ඇදහිලිවන්තයාගේ ඇදහිල්ල ශක්තිමත් කරන අතර, ප්රතික්ෂේප කරන්නන්ට අනතුරු ඇඟවීමක් වේ.
2. භෞතික ශක්තිය අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් ආරක්ෂා නොකරයි: ලෝකයේ ශක්තිය, ධනය සහ ගොඩනැගිලි කෙතරම් උසස් වුවත්, ඒවා අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට එරෙහිව කිසිදු ආරක්ෂාවක් නොවේ.
3. පාපයන් විනාශයට හේතුවයි: ජාතීන්ගේ විනාශයට මූලික හේතුව ඔවුන්ගේ පාපයන් සහ අල්ලාහ්ට අකීකරු වීමයි. එබැවින් පාපයන්ගෙන් වැළකී සිටීම අත්යවශ්ය වේ.
4. අල්ලාහ්ගේ ආරක්ෂාව පමණක් සැබෑ ආරක්ෂාවයි: මිනිසාට අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් ආරක්ෂා විය හැක්කේ අල්ලාහ් වෙත හැරීමෙන්, ඔහුට කීකරු වීමෙන් සහ ඔහුගේ සමාව ඉල්ලීමෙන් පමණි.
5. අල්ලාහ්ගේ බලය හා පාලනය පිළිබඳ සිහිපත් කිරීම: මෙම ආයාතය මිනිසාට අල්ලාහ්ගේ මහා බලය සිහිපත් කරන අතර, ඔහු ඉදිරියේ නිහතමානී වීමට උගන්වයි.