سوره غافر — آیه 44

معانی کلمات:

• أُفَوِّضُ: واگذار میکنم و میسپارم.
• بَصِیرٌ: بینا و آگاه، کسی که همه چیز را میبیند و از هیچ چیزی پنهان نیست.

تفسیر آیه:

هنگامی که آن مرد مؤمن از خاندان فرعون، قوم خود را نصیحت کرد و آنان از پذیرش حق سرباز زدند و بر کفر و تکبر خود اصرار ورزیدند، به آنان فرمود: به زودی وقتی عذاب الهی بر شما نازل شود، سخنان مرا که برایتان گفتم و اندرزهایی که دادم به یاد خواهید آورد و سخت پشیمان خواهید شد، اما پشیمانی در آن هنگام هیچ سودی برایتان نخواهد داشت. من کار خود را به خداوند واگذار میکنم و به او توکل مینمایم و از او یاری میجویم، زیرا خداوند به حال بندگان خود بیناست و از هیچ عمل و نیتی پنهان نمیماند و به هر کس آنچه سزاوار است، پاداش یا جزا خواهد داد. او حق را از باطل و مؤمن را از کافر به خوبی میشناسد.

فواید و پیامهای آیه:

• مؤمن در برابر لجاجت و سرکشی مخالفان، هرگز ناامید نمیشود و با توکل بر خدا، رسالت خود را به انجام میرساند.
• واگذاری امور به خداوند، نشانه ایمان راستین و آرامشبخش دلهای مؤمنان است.
• یادآوری عذاب و پشیمانی برای کسانی که حق را نمیپذیرند، هشداری است برای بازگشت به راه درست پیش از فرا رسیدن زمان ندامت.
• خداوند بر همه اعمال و نیتهای بندگان آگاه است و عدالت او اقتضا میکند که هر کس را به سزای کردارش برساند؛ این باوری است که انسان را به تقوا و نیکوکاری دعوت میکند.