Sura Ghafir — Werset 44

Znaczenie słów:

• فَسَتَذْكُرُونَ – wkrótce przypomnicie sobie / będziecie pamiętać.
• أُفَوِّضُ – powierzam, oddaję, zawierzam.
• بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ – Doskonale widzący / w pełni świadomy (stanu) sług.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Kiedy wierzący człowiek z rodu faraona udzielił swojemu ludowi szczerej rady i napomnień, a oni odrzucili jego słowa i nie posłuchali go, powiedział im: „Wkrótce przypomnicie sobie to, co wam mówię – gdy spadnie na was kara i zobaczycie skutki swojego uporu. Wtedy pożałujecie, że nie przyjęliście prawdy, ale żal będzie już bezużyteczny. Ja natomiast powierzam całą moją sprawę Allahowi, Jemu zawierzam i na Nim polegam. Nie szukam pomocy u ludzi ani nie lękam się waszych gróźb. Zaprawdę, Allah jest Doskonale Widzący Swoje sługi – zna ich czyny, intencje i to, na co zasługują. Nic nie jest przed Nim ukryte – ani dobro, ani zło, ani prawda, ani fałsz. On rozstrzygnie między mną a wami sprawiedliwie.”

Ten werset pokazuje postawę prawdziwego wierzącego, który – mimo odrzucenia i sprzeciwu – pozostaje stanowczy w głoszeniu prawdy, nie ulega presji otoczenia i oddaje swój los w ręce Allaha, ufając Jego mądrości i sprawiedliwości.

Korzyści i nauki płynące z tej ayatu:

1. Szczerość w dawaniu rad – wierzący nie zniechęca się, gdy jego rady są odrzucane; jego obowiązkiem jest przekazać prawdę, a rezultat pozostaje w rękach Allaha.
2. Ufność Bogu (tawakkul) – powierzenie swoich spraw Allahowi daje spokój serca i siłę w trudnych sytuacjach, nawet gdy cały świat jest przeciwko nam.
3. Świadomość, że Allah wszystko widzi – ta świadomość uczy nas uczciwości i pobożności, bo wiemy, że żaden nasz czyn nie pozostanie niezauważony.
4. Nadzieja na sprawiedliwość Bożą – nawet jeśli na tym świecie prawda zostanie odrzucona, Allah rozstrzygnie sprawy sprawiedliwie, a każdy otrzyma to, na co zasługuje.
5. Męstwo w obronie prawdy – człowiek wierzący nie boi się mówić prawdy, nawet gdy jest w mniejszości, bo wie, że jego opiekunem jest Allah, a nie ludzie.
6. Ostrzeżenie przed konsekwencjami uporu – przypomnienie, że odrzucenie prawdy prowadzi do żalu, który w dniu kary nie przyniesie żadnej korzyści.