Гафир сүресі — Аят 44

1. Сөздердің мағынасы:

• فَسَتَذْكُرُونَ: Жақында естеріңе түседі, ұмытпайсыңдар.
• أُفَوِّضُ: Тапсырамын, жүктеймін, ісімді өз құзырына беремін.
• بَصِيرٌ: Көріп тұрушы, әр нәрсені бақылаушы, ешнәрседен хабарсыз қалмайтын.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта иман келтірген адамның өз қауымына айтқан соңғы насихаты баяндалады. Ол оларға: «Мен сендерге айтқан насихатымды жақында естеріңе аласыңдар, бірақ ол кезде өкіну пайда бермейді», – деді. Яғни, олар ақиқатты мойындамай, пайғамбардың үндеуін қабылдамаған соң, азап келген кезде шындықты түсінетін болады. Сондай-ақ ол: «Мен барлық ісімді, жағдайымды Аллаға тапсырамын, Оған тәуекел етемін, Оған сүйенемін», – деді. Өйткені Алла Тағала құлдарының барлық ісін көріп, біліп тұрады, ешбір нәрсе Одан жасырын қалмайды. Ол әркімге лайықты жазасын немесе сыйын береді. Бұл сөздер – қиындыққа тап болған кезде де шынайы сенім мен Аллаға тәуекел етудің үлгісі.

1. Алынатын пайдалы қағидалар:

• Насихат айту – иманды адамның парызы. Айтылған уағыз қабылданбаса да, жауапкершілік тыңдаушының мойнында.
• Ақиқатты мойындамау адамды өкінішке әкеледі, бірақ кеш өкіну пайда бермейді.
• Барлық істі Аллаға тапсыру – мүминнің күш-қуаты. Тәуекел ету – жүректің тыныштығы мен сенімнің белгісі.
• Алланың әрбір құлдың ісін көріп, біліп тұруы – әділдікке деген сенімді нығайтады. Ол ешкімге зұлымдық қылмайды.
• Бұл аят адамды Аллаға бет бұруға, Оған сенім артуға және шынайы дінге шақырады. Ислам – әділеттілік, мейірімділік және Аллаға толық тапсыру діні.