Suurah Ghaafir — Aayad 68

Macnaha Erayada:

• Yuḥyī: waxa nooleeya, oo nafta ku shuba jidhka.
• Yumīt: waxa dila, oo nafta ka bixiya jidhka.
• Qaḍā amran: go’aamiyo amar, oo qadar ku xidho arrin.
• Kun fayakūn: "noqo", markaas ay noqoto, oo dhaqso u dhacdo.

Tafsiirka Aayadda:

Allah (Subhaanahu wa Ta'aala) waa kan uun nooleeya dadka iyo khalqiga oo dhan, isagoo nafta ku shuba jidhka marka uu doono. Isagaa uun dila, isagoo nafta ka bixiya jidhka marka uu doono, wax kalena kuma laha arrintaas. Marka uu go’aamiyo amar, oo uu doono in arrin dhacdo, wuxuu uun u yidhaahdaa "noqo", markaas ayay noqotaa oo dhaqso u dhacdaa, waxba kama hor istaagi karaan, mana jiro wax ka celin kara qadarkiisa. Tani waa muujinta awoodda Eebe ee buuxda, iyo in khalqigu uu uun amarradiisa ku dhaco, iyada oo aan jirin wax caqabad ku noqon kara.

Faa'iidooyinka laga qaato Aayadda:

1. Kalsoonida Eebe: Aayaddani waxay ku baraysaa Muslimka inuu Eebe u dhiibo amarradiisa oo dhan, isagoo ogaa in wax kasta uu ku dhaco amar Eebe, markaas uu isku halleeyo Eebe oo uu ku kalsoonaado.
2. Xoojinta Tawxiidka: Waxay xoojinaysaa in Eebe kaliya yahay midka wax nooleeya waxna dila, isaga oo uun leh awooddaas, taas oo ka dhigaysa in cibaadada loo kaliyeelo isaga uun.
3. Qiyaamaha iyo soo noolaanshaha: Aayaddani waxay xaqiijinaysaa suurtogalnimada soo noolaanshaha Qiyaamaha, maxaa yeelay Eebaha kuwa dhintay nooleeya, wuxuu awood u leeyahay inuu mar kale soo nooleeyo, sidaa darteed Muslimku waa uu u diyaar garoobiyaa maalintaas.
4. Dareenka is-hoosaysiinta: Marka uu qofku ogaado in Eebe uu yahay kan uun wax nooleeya waxna dila, wuxuu is-hoosaysiiyaa oo uu isku dhaafiyaa Eebe, isagoon ku kibir sanayn awooddiisa.