Suurah Ash-Shuuraa — Aayad 12

Macnaha Erayada:

• مَقَالِيدُ: Furayaasha khasnadaha, ama xukunka iyo maamulka.
• يَبْسُطُ: Wuxuu u fidiyaa oo u siiyaa si waasac ah.
• وَيَقْدِرُ: Wuxuu ku cidhiidhiyaa oo ku yareeyaa.

Tafsiirka Aayadda:

Eebbe (Subxaanahu watacaalaa) ayaa iska leh furayaasha khasnadaha samawadka iyo dhulka, isagaa xukuma maamulka iyo waxa ku dhex jira oo dhan. Cidkii uu doono ayuu risqiga u fidiyaa, cidkii uu doonana wuu ku cidhiidhiyaa. Tan waxay ku imaanaysaa si waafaqsan xikmaddiisa iyo caddaaladdiisa, ma aha wax aan macno lahayn. Mararka qaarkood wuxuu u fidiyaa si ay u tijaabiso dadka inay mahadgeliyaan iyo inay gaaloobaan; mararka qaarkoodna wuxuu ku cidhiidhiyaa si uu u imtixaano inay samraan iyo inay ka xanaaqaan qadarka Eebbe. Eebbe waa mid wax walba og, waxba kama qarsoona arrimaha addoomadiisa, wuxuuna u sameeyaa wax kasta si waafaqsan cilmigiisa iyo xikmaddiisa.

Faa'iidooyinka laga qaato Aayadda:

1. Tawxiidka iyo mahadnaqda: Aayaddu waxay xoojinaysaa in Eebbe kaliya yahay maamulaha risqiga, taasoo ku baraarujinaysa addoonta inay ku tiirsanaadaan Eebbe oo kaliya, ayna u mahadnaqaan nicmadiisa.
2. Samirka iyo imtixaanka: Marka risqigu cidhiidhiyo, waa imtixaan, ma aha ciqaab; marka uu fidsanaana waa tijaabo, ma aha sharaf. Tani waxay dadka ku baraysaa inay samraan xaalad kasta oy ku duwanaato.
3. Cilmiga Eebbe: Ogaanshaha in Eebbe wax walba og yahay wuxuu ku xoojiyaa kalsoonida addoonta, maxaa yeelay wax walba oo uu sameeyo waa si waafaqsan cilmigiisa iyo xikmaddiisa, taasoo keenta in qalbiga uu xasilo oo uu ku qanco qadarka Eebbe.
4. Dhiirigelinta fiicnaanta: Aayaddu waxay dadka ku boorrinaysaa inay ku dadaalaan cibaadada iyo addeecidda, maxaa yeelay Eebbe waa ka og yahay waxa u khayrka badan addoontiisa, wuxuuna u fidiyaa risqiga cidkii uu doono si waafaqsan cilmigiisa.