Sura Az-Zuchruf — Werset 57

Znaczenie słów:

• ضُرِبَ مَثَلًا – został podany jako przykład, przytoczono go jako porównanie.
• يَصِدُّونَ – podnoszą wrzawę, hałasują, krzyczą z podniecenia.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Kiedy polteistyczni mieszkańcy Mekki usłyszeli słowa Allaha: „Zaprawdę, wy i to, co czcicie poza Allahem, będziecie paliwem piekielnym – wy do niego wejdziecie” (Al-Anbiya: 98), zaczęli szukać pretekstu do dyskusji i sprzeciwu. Powiedzieli: „Skoro czcimy bożki, a one mają trafić do piekła, to chrześcijanie czczą Jezusa, syna Marii – a przecież on też jest czczony. Czy on również trafi do piekła? Jeśli tak, to my zgadzamy się, aby nasze bóstwa były w tym samym miejscu co Jezus”. Kiedy jednak Prorok Muhammad (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo) podał im Jezusa jako przykład – zwracając uwagę na jego szlachetne położenie i to, że nie dotyczy go ta kara, ponieważ był prawym sługą Allaha – wtedy jego lud podniósł wielki hałas i wrzawę, ciesząc się i radując, myśląc, że znaleźli argument przeciwko Prorokowi. W odpowiedzi na to Allah objawił: „Zaprawdę, ci, dla których wcześniej zostało zapewnione dobro od Nas, będą od niego (piekła) oddaleni” (Al-Anbiya: 101). Wyjaśniając, że Jezus – syn Marii – należy do tych, którzy otrzymali wcześniej dobro i łaskę od Allaha, i że to, co dotyczy kary piekielnej, odnosi się wyłącznie do tych, którzy dobrowolnie i świadomie wybrali oddawanie czci innym niż Allah, a nie do prawych sług Bożych, takich jak Jezus.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Mądrość w odpowiadaniu przeciwnikom – werset uczy nas, jak ważne jest cierpliwe i mądre odpowiadanie na zarzuty, nawet gdy przeciwnicy podnoszą wrzawę i hałas. Prawda zawsze zwycięża, a Allah broni swoich prawych sług.
2. Wielkość Jezusa (pokój z nim) – werset podkreśla, że Jezus był jednym z najszlachetniejszych proroków Allaha, a jego czczenie przez chrześcijan nie umniejsza jego godności ani nie czyni go godnym kary. To chrześcijanie popełnili błąd, nadając mu boski status.
3. Sprawiedliwość Allaha – kara piekielna dotyczy tylko tych, którzy świadomie oddają cześć stworzeniom zamiast Stwórcy. Ci, którzy otrzymali wcześniejsze dobro i łaskę od Allaha – jak prorocy i prawi słudzy – są od niej oddaleni.
4. Ostrożność w interpretacji – werset uczy, że nie należy pochopnie wyciągać wniosków z wersetów Koranu, ale trzeba je rozumieć w pełnym kontekście, tak jak zrobili to uczeni, wyjaśniając, że werset o karze dotyczy bożków, a nie prawych sług Bożych.
5. Radość z obrony prawdy – mimo że przeciwnicy cieszyli się z pozornego sukcesu, ostateczna prawda i zwycięstwo należą do Allaha i Jego posłańców. To uczy nas, abyśmy nie zrażali się trudnościami w głoszeniu prawdy.