Surah Al-Jasiyah — Talata 14

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• "Yaghfirū" – magpatawad, magpaubaya, at huwag maghiganti.
• "Lā Yarjūna Ayyām Allāh" – ang mga hindi natatakot sa mga araw ni Allah (ang Kanyang mga parusa at kaparusahan sa mga dating bansa) at hindi umaasa sa Kanyang gantimpala.
• "Ayyām Allāh" – ang mga pangyayari at kaparusahan na ipinadala ni Allah sa mga dating pamayanan na nagtakwil sa Kanyang mga propeta.
• "Li-Yajziya" – upang gantihan ni Allah.
• "Yaksibūn" – ang kanilang mga ginawang kasalanan at masamang gawain.

Paliwanag ng Talata:

Sabihin mo, O Muhammad, sa mga sumampalataya kay Allah at sumunod sa Kanyang mga propeta: magpatawad kayo at magpaubaya sa mga hindi naniniwala na umaapi sa inyo at nananakit sa inyo — yaong mga hindi natatakot sa mga araw ni Allah (ang Kanyang mga kaparusahan sa mga dating bansa) at hindi umaasa sa Kanyang gantimpala o parusa. Sila ay mga taong walang takot sa Allah at walang pag-asa sa Kanyang awa. Huwag ninyong ipaghiganti ang inyong mga sarili laban sa kanila, sapagkat si Allah Mismo ang bahalang gumanti sa kanila. Ang pagpapatawad na ito ay hindi nangangahulugang pagtanggap sa kanilang mga ginagawa, kundi isang pagtitiis at pagpapaubaya na iniutos ng Allah sa mga mananampalataya.

Ang layunin ng utos na ito ay upang gantihan ni Allah ang bawat pangkat ayon sa kanilang mga ginawa: ang mga mananampalataya ay gagantihan ng gantimpala dahil sa kanilang pagtitiis at pagpapatawad, samantalang ang mga hindi naniniwala ay gagantihan ng kaparusahan dahil sa kanilang mga kasalanan at pang-aapi sa mga mananampalataya. Ang talatang ito ay nagpapakita na ang pagpapatawad ng mga mananampalataya ay hindi nangangahulugang ang mga gumagawa ng masama ay makakatakas sa parusa, sapagkat ang Allah ay Makatarungan at hindi nagpapabaya sa mga gumagawa ng masama.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang pagpapatawad at pagpapaubaya sa mga umaapi ay isang mataas na katangian ng mga mananampalataya, at ito ay daan tungo sa kapayapaan ng puso at lipunan.
2. Ang tunay na mananampalataya ay hindi naghihiganti para sa kanyang sarili, bagkus ay ipinagkakatiwala ang kanyang usapin sa Allah, na siyang Pinakamakatarungang Hukom.
3. Ang katarungan ng Allah ay tiyak na darating — walang sinuman ang makakatakas sa Kanyang gantimpala, maging ito man ay mabuti o masama.
4. Ang pagtitiis ng mga mananampalataya sa harap ng pang-aapi ay isang anyo ng pagsamba na nagpapataas ng kanilang antas sa harap ng Allah.
5. Ang Islam ay nagtuturo ng balanse: pagpapatawad sa kapwa, ngunit hindi pagpapabaya sa katarungan — sapagkat ang Allah ang bahalang magbigay ng nararapat sa bawat isa.
6. Ang talatang ito ay nagpapakita ng kagandahan ng Islam na nag-uutos ng mabuting pakikitungo kahit sa mga kaaway, habang iniiwan ang paghuhukom sa Allah na nakakaalam ng lahat ng lihim.