Surah Al-Ahqaf — Talata 23

At gunitain si Hud, ang isang kapatid na lalaki ni A’ad. Pagmasdan! Pinagsabihan niya ang kanyang mga tao sa tabi ng landas ng Al-Ahqaf (ang liku-liko at mabuhanging burol sa timog na bahagi ng Arabeng kalupaan). At katiyakang mayroon din silang mga Tagapagpaala-ala na pumanaw na bago pa sa kanya (na nagsasabi): “Sambahin ninyo si Allah at wala ng iba, katotohanang pinangangambahan ko sa inyo ang kaparusahan ng dakilang Araw.”

Sila ay nagsasabi: “Ikaw ba ay naparito upang aming talikdan ang aming mga diyos? Kung gayon, ganapin mo sa amin (ang kapinsalaan o kalamidad) na iyong ipinananakot sa amin kung ikaw ay nagsasabi ng katotohanan!”

At nang kanilang mamasdan ang makapal na ulap na pasadsad sa kanilang kapatagan, sila ay nagsabi: “Ang ulap na ito ay magbibigay sa atin ng ulan!” Hindi, ngunit ito (ay ang kalamidad o kaparusahan) na inyong hinahangad na madaliin! Isang hangin na may kasakit- sakit na Kaparusahan

Ang lahat ay mawawasak nito sa pag-uutos ng inyong Panginoon! At sa kinaumagahan, walang mapagmamalas sa kanila maliban sa kanilang wasak na tirahan! Sa ganito Namin sinusuklian ang mga tao na Mujrimun (makasalanan, mapagsamba sa diyus-diyosan, walang pananalig, tampalasan, atbp)