Sura Al-Ma'ida — Werset 103

Znaczenie słów:

• Bahira – wielbłądzica, której ucho było rozcinane po urodzeniu przez nią określonej liczby młodych; następnie pozostawiano ją bez użytkowania – nie dosiadano jej ani nie dojono.
• Sa'iba – wielbłąd lub wielbłądzica pozostawiani swobodnie dla bożków, często w wyniku ślubu lub po osiągnięciu określonego wieku.
• Wasila – owca lub koza, która łączyła w swojej płodności samca i samicę; wówczas nie była składana w ofierze bożkom.
• Hami – samiec wielbłąda, który po spłodzeniu określonej liczby potomstwa był chroniony – nie dosiadano go ani nie obciążano.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Bóg – Wszechmocny i Najwyższy – nie ustanowił w swoim prawie żadnych zakazów dotyczących zwierząt hodowlanych, które wymyślili sobie poganie. To oni sami wprowadzili te praktyki, przypisując je Bogu i twierdząc, że On ich tego zakazał. W rzeczywistości Bóg uczynił wszystkie zwierzęta hodowlane dozwolonymi i poddał je człowiekowi dla jego korzyści.

Praktyki te były częścią tradycji przedmuzułmańskiej (dżahilijja), a ich celem było oddawanie czci bożkom i fałszywym bóstwom. Werset ten jednoznacznie stwierdza, że Bóg nie ustanowił takich zakazów, a ci, którzy je wprowadzili, są kłamcami, którzy zmyślają oszczerstwa przeciwko Bogu. Przypisują Mu to, czego On nie nakazał, i twierdzą, że On tego zakazał, podczas gdy On tego nie uczynił.

Następnie Bóg informuje, że większość tych ludzi nie używa rozumu – nie odróżnia prawdy od fałszu, ani tego, co dozwolone, od tego, co zakazane. Ślepo naśladują swoich przodków i przywódców, nie zastanawiając się nad istotą rzeczy. Gdyby pomyśleli, zrozumieliby, że Bóg nie zabrania tego, co jest dobre i pożyteczne, a ich praktyki są jedynie wymysłem i przesądem.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Czystość i doskonałość prawa islamskiego – Bóg ustanowił prawo oparte na mądrości i dobru człowieka, wolne od przesądów i bezpodstawnych zakazów. Islam przyszedł, aby uwolnić ludzi od ciężarów i ograniczeń, które sami sobie narzucili.
2. Ostrzeżenie przed innowacjami w religii – werset ten uczy nas, że nie wolno wprowadzać do religii praktyk, których Bóg nie nakazał, ani przypisywać Mu zakazów, których nie ustanowił. Każdy, kto to czyni, jest oszczercą wobec Boga.
3. Wezwanie do używania rozumu – islam zachęca do myślenia i refleksji. Człowiek powinien badać i rozumieć prawdę, a nie ślepo naśladować tradycje, które mogą być błędne.
4. Wolność od przesądów – werset ten uwalnia człowieka od fałszywych przekonań i praktyk, które nie mają podstaw w objawieniu, pokazując, że Bóg pragnie dla ludzi łatwości, a nie trudności.
5. Ochrona zwierząt i właściwe korzystanie z dóbr – islam uczy, że zwierzęta są stworzone dla człowieka, a człowiek powinien korzystać z nich w sposób dozwolony, bez przesadnych i bezpodstawnych ograniczeń.