Сураи Аль-Маида Оят 103 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худованд дар бораи баҳира ва соиба ва васила ва ҳомӣ…

Аль-Маида · 103/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

مَا جَعَلَ اللَّهُ مِن بَحِيرَةٍ وَلَا سَائِبَةٍ وَلَا وَصِيلَةٍ وَلَا حَامٍ ۙ وَلَٰكِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ ۖ وَأَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ ۝١٠٣

🔤 Transliteration

Maa ja`alal laahu mim baheeratinw wa laa saaa`ibatinw wa laa waseelatinw wa laa haaminw wa laakinnal lazeena kafaroo yaftaroona `alallaahil kazib; wa aksaruhum laa ya`qiloon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Худованд дар бораи баҳира ва соиба ва васила ва ҳомӣ ҳукме накарда аст, вале кофирон бар Худо дурӯғ мебанданд ва бештаринашон бехираданд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят фаҳмишро талаб мекунанд:

Баҳира: Модашутур ё модагове, ки баъди таваллуди шумораи муайяни бачаҳо гӯшашро мебуриданд ва ба бутҳо мебахшиданд, пас савор намешуд ва шир дода намешуд.
Соиба: Чорвое, ки бо назр ба бутҳо озод карда мешуд ва ҳукми баҳираро дошт.
Васӣла: Модашутур ё модагове, ки агар аввал нарина таваллуд мекард, барои бутҳо буд, агар модина таваллуд мекард, барои худ буд, ва агар ҳам нарина ва ҳам модина таваллуд мекард, мегуфтанд, ки ба бародараш пайваст шуд ва барои бутҳо зибҳ намешуд.
Ҳом: Чорвои наринае, ки аз насли ӯ чорвои зиёд таваллуд мешуд, пас пуштро аз савор шудан озод мекарданд ва ба бутҳо мебахшиданд.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол ҳеҷ яке аз ин чорвоҳоро ҳаром накардааст ва онҳоро ба бутҳо набахшидааст. Инҳо расму русуми худсохтаи мушрикон буданд, ки аз пеши худ ихтироъ карда буданд. Онҳо ин амалҳоро ба Худо нисбат медоданд ва мегуфтанд, ки Худо ин чорвоҳоро ҳаром кардааст. Аммо ин суханон дурӯғ ва туҳмат бар Худо буд. Кофирон бо ин корҳо бар Худо дурӯғ мебофтанд ва аксари онҳо ақли худро кор намефармуданд, то ҳақро аз ботил ва ҳалолро аз ҳаром фарқ кунанд. Онҳо танҳо аз бузургони худ пайравӣ мекарданд, бе он ки далеле дошта бошанд.

Фавоиде, ки аз ин оят ба даст меояд ва одамонро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунад:

Ислом дини ақл ва андеша аст, на дини пайравии кӯр-кӯрона аз расму русуми беасос.
Худованди Мутаъол ҳалол ва ҳаромро бо ҳикмат ва адл муайян кардааст, на бо хурофот ва бутпарастӣ.
Қуръон одамонро аз туҳмат ба Худо ва аз нисбат додани дурӯғ ба Ӯ бозмедорад ва ба сӯи ҳақиқат ҳидоят мекунад.
Ин оят нишон медиҳад, ки Ислом дини покизагӣ ва озодии инсон аз бандҳои ботил аст.
Қуръон ба мо меомӯзад, ки ҳар чизро бо далел ва ақл қабул кунем ва аз пайравии бедалел аз дигарон парҳез намоем.

📜 Оят 101-105 — Сураи Аль-Маида

101يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِن تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ وَإِن تَسْأَلُوا عَنْهَا حِينَ يُنَزَّلُ الْقُرْآنُ تُبْدَ لَكُمْ عَفَا اللَّهُ عَنْهَا ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ

Эй касоне, ки имон овардаед, аз чизҳое, ки чун барои шумо ошкор шаванд, андӯҳгинатон мекунаид, напурсед. Ва агар суол аз онҳоро вогузоред, то ба ҳангоми нузули Қуръон бароятон ошкор хоҳад шуд. Худо аз онҳо афв кардааст, ки омурзандаву бурдбор аст.

102قَدْ سَأَلَهَا قَوْمٌ مِّن قَبْلِكُمْ ثُمَّ أَصْبَحُوا بِهَا كَافِرِينَ

Мардуме, ки пеш аз шумо буданд, аз он чизҳо суол карданд ва ба он сабаб кофир шуданд.

103مَا جَعَلَ اللَّهُ مِن بَحِيرَةٍ وَلَا سَائِبَةٍ وَلَا وَصِيلَةٍ وَلَا حَامٍ ۙ وَلَٰكِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ ۖ وَأَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ

104وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَىٰ مَا أَنزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ قَالُوا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا ۚ أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ

Ва чун ба онҳо гӯянд, ки ба он чӣ Худо нозил кардааст ва ба паёмбар рӯй оваред, гӯянд: «Он дине, ки падарони худро ба он мӯътақид ёфтаем, моро бас аст». Ҳатто агар падаронашон ҳеҷ намедонистаанд ва роҳи ҳидоят наёфта будаанд?

105يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ ۖ لَا يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ ۚ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

Эй касоне, ки имон овардаед, ба худ пардозед. Агар шумо ҳидоят ёфтаед, онон, ки гумроҳ мондаанд, ба шумо зиёне нарасонанд. Бозгашти ҳамаи шумо назди Худост, то шуморо ба он корҳо, ки мекардаед, огоҳ гардонад.

← Оят 102 📖 Аль-Маида Оят 104 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

103Оят

Тарҷума — Аль-Маида 103

Сураи Аль-Маида Оят 103 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худованд дар бораи баҳира ва соиба ва васила ва ҳомӣ…

Сураи Оят 103/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 101–105. Ба Тоҷикӣ: Русский.