سوره مائدہ آيت 117 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : جنھن لاءِ مون کي حُڪم ڪيو اٿيئي تنھن کانسواءِ (ٻيو…

مائدہ · 117/120

ترجمو لکڻ — سوره مائدہ

مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ ۚ وَكُنتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَّا دُمْتُ فِيهِمْ ۖ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنتَ أَنتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنتَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ۝١١٧

🔤 Transliteration

Maa qultu lahum illaa maaa amartanee bihee ani`budul laaha Rabbeee wa Rabbakum; wa kuntu `alaihim shaheedam maa dumtu feehim falammaa tawaffaitanee kunta Antar Raqeeba `alaihim; wa Anta `alaa kulli shai`in Shaheed

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

جنھن لاءِ مون کي حُڪم ڪيو اٿيئي تنھن کانسواءِ (ٻيو ڪي) کين نه چيو اٿم (يعني) ھي ته الله جي عبادت ڪريو جو منھنجو پالڻھار ۽ اوھان جو پالڻھار آھي، جيسين منجھن رھيس ته (آءٌ) مٿن نگھبان رھيس، پوءِ جنھن مھل تو مونکي کڻي ورتو ته تون ئي مٿن نگھبان رھيئن، ۽ تون سڀڪنھن شيء تي خبردار آھين.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪلماتن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

شَهِيدًا: نگران، حاضر، ڏسندڙ ۽ خبر رکندڙ.
مَّا دُمْتُ فِيهِمْ: جيستائين آءٌ سندن وچ ۾ رهيس.
تَوَفَّيْتَنِي: تون مون کي پنهنجي طرف کڻي وئين (يعني جسم سميت آسمان تي کڻڻ).
الرَّقِيبَ: نگراني ڪندڙ، هر شيءِ جي حفاظت ڪندڙ ۽ خبر رکندڙ.
شَهِيدٌ: هر شيءِ تي حاضر ۽ ڄاڻندڙ، جنهن کان ڪجهه به لڪل نه آهي.

2) تفسير:

حضرت عيسىٰ عليه السلام پنهنجي رب جي بارگاهه ۾ عرض ڪن ٿا ته: اي منهنجا رب! آءٌ پنهنجي قوم کي رڳو اهو ئي چيم جيڪو تنهنجي طرفان مون کي حڪم ڏنو ويو هو، يعني اهو ته اهي رڳو الله جي عبادت ڪن، جيڪو منهنجو به رب آهي ۽ سندن به رب آهي، ۽ ان سان ڪنهن کي شريڪ نه ڪن. آءٌ جيستائين سندن وچ ۾ موجود هوس، تيستائين سندن حالتن تي نگران هوس ۽ سندن چوڻ ۽ ڪرڻ جو مون کي پوريءَ ريت علم هو. پوءِ جڏهن تون مون کي سندن وچ مان کڻي وئين ۽ آءٌ سندن وچ ۾ نه رهيس، تڏهن کان وٺي تون ئي سندن مٿان نگران آهين، تنهنجي نظر کان سندن ڪوبه عمل ۽ ڪا به ڳالهه لڪل نه آهي. تون هر شيءِ تي حاضر ۽ ڄاڻندڙ آهين، تنهنجي علم کان ڪجهه به ٻاهر نه آهي، نه آءٌ سندن وچ ۾ ڇا چيم ۽ نه ئي منهنجي وڃڻ کان پوءِ انهن ڇا چيو ۽ ڇا ڪيو.

3) فائدا ۽ سبق:

توحيد جي دعوت ئي انبين جو اصل پيغام هئو: حضرت عيسىٰ عليه السلام جي پنهنجي زبان سان اهو اقرار ته آءٌ رڳو الله جي عبادت جو حڪم ڏنو، ان مان ثابت ٿئي ٿو ته سڀ انبيا هڪ ئي پيغام سان آيا، يعني الله جي وحدانيت جو پيغام.
انبياءَ پنهنجي امت جا امانتدار نگران هئا: انبيا پنهنجي قوم جي عملن جا نگران ۽ امانتدار هوندا آهن، اهي پنهنجي ذمي جي ذميواري پوريءَ ايمانداريءَ سان نڀائيندا آهن.
الله ئي سڀني جو حقيقي نگران آهي: انسان جي وفات يا کڻڻ کان پوءِ به الله ئي آهي جيڪو سڀني جي عملن جو نگران ۽ ڄاڻندڙ آهي، ڪجهه به سندس علم کان لڪل نه آهي.
الله جي علم ۾ يقين انسان کي نيڪيءَ ڏانهن راغب ڪري ٿو: جڏهن انسان کي معلوم هجي ته الله هر شيءِ تي حاضر ۽ ڄاڻندڙ آهي، ته هو پنهنجي عملن ۾ محتاط ٿئي ٿو ۽ نيڪيءَ ڏانهن مائل ٿئي ٿو.
اسلام هڪ واضح ۽ آسان دين آهي: انبين جي دعوت ۾ ڪا به ڳچي نه هئي، اهي رڳو هڪ الله جي عبادت ۽ شرڪ کان پرهيز جي دعوت ڏيندا هئا، اهو ئي اسلام جو اصل ۽ بنياد آهي.
قرآن مجيد ۾ انبين جا اقرار اسان لاءِ سبق آهن: قرآن ۾ حضرت عيسىٰ عليه السلام جا اهي اقرار اسان کي سيکارين ٿا ته اسان به رڳو الله جي عبادت ڪيون ۽ ان جي وحدانيت تي قائم رهون، ۽ اهو ئي دين آهي جيڪو الله کي پسند آهي.

📜 آيت 115-119 — سوره مائدہ

115قَالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۖ فَمَن يَكْفُرْ بَعْدُ مِنكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لَّا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِينَ

الله چيو ته آءٌ اوھان تي (خونچو) لاھيندس، پوءِ اوھان مان جيڪو ھن کان پوءِ بي فرماني ڪندو تنھن کي آءٌ اھڙو سخت عذاب ڪندس جو جھانن (جي رھندڙن) مان ڪنھن ھڪ کي عذاب نه ڪندس.

116وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيْنِ مِن دُونِ اللَّهِ ۖ قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ ۚ إِن كُنتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ ۚ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلَا أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ ۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ

۽ (اُھو وقت ياد ڪر) جڏھن الله چوندو ته اي عيسىٰ پٽ مريم جا تو ماڻھن کي چيو ھو ڇا؟ ته الله کانسواءِ مونکي ۽ منھنجي ماءُ کي به خدا ڪري مڃيو، (عيسى) چوندو ته تون پاڪ آھين جنھن چوڻ جو مون کي ڪو حق نه آھي سو چوڻ مون کي ڪئن جڳائيندو ھو، جيڪڏھن مون اھو چيو ھوندو ته بيشڪ اُھو توکي معلوم ھوندو، جيڪي منھنجي دل ۾ آھي سو (تون) ڄاڻندو آھين ۽ جيڪي تنھنجي دل ۾ آھي سو (آءٌ) نه ڄاڻندو آھيان، بيشڪ تون ئي ڳُجھن جو ڏاڍو ڄاڻندڙ آھين.

117مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ ۚ وَكُنتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَّا دُمْتُ فِيهِمْ ۖ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنتَ أَنتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنتَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ

118إِن تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۖ وَإِن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

جيڪڏھن کين عذاب ڪرين ته اُھي تنھنجا ٻانھا آھن، جيڪڏھن کين بخشين ته تون ئي غالب حڪمت وارو آھين.

119قَالَ اللَّهُ هَٰذَا يَوْمُ يَنفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ ۚ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

الله فرمائيندو ته ھي اُھو ڏينھن آھي جو سچن کي سندين سچائي فائدو ڏيندي، اُنھن لاءِ (اُھي) بھشت آھن جن جي ھيٺان واھيون وھنديون آھن منجھس اصلي سداءِ رھڻ وارا آھن، الله کانئن راضي آھي ۽ اُھي کانئس راضي آھن، اِھا وڏي مراد ماڻڻ آھي.

→ آيت 116 📖 مائدہ آيت 118 ←

مائدہقرآن فهرست

120آيت

MedinanRevelation

117آيت

ترجمو — مائدہ 117

سوره مائدہ آيت 117 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : جنھن لاءِ مون کي حُڪم ڪيو اٿيئي تنھن کانسواءِ (ٻيو…

سوره آيت 117/120 — سوره مائدہ المائدة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره مائدہ ٻڌو, سوره مائدہ ترجمو, سوره مائدہ mp3, سوره مائدہ pdf. آيت 115–119. سنڌيءَ ۾: اردو.