سوره مائده — آیه 20

معانی کلمات:

• مُلُوکًا: صاحبان اختیار و فرمانروایان؛ کسانی که بر خود و امور خویش تسلط دارند.
• آتَاکُمْ: به شما عطا کرد.
• الْعَالَمِینَ: مردمِ زمانِ شما.

تفسیر آیه:

و ای پیامبر! به یاد آور زمانی را که موسی علیه السلام به قوم خود گفت: ای قوم من! نعمت خدا را بر خود به یاد آورید و سپاسگزار باشید؛ همان زمانی که خداوند در میان شما پیامبرانی برگزید تا شما را به راه هدایت رهنمون شوند و شما را پس از آنکه بردگان فرعون و قوم او بودید، فرمانروایان و صاحبان اختیارِ خود قرار داد و از نعمتهای فراوان خود، مانند منّ و سلوی (غذای بهشتی)، سایهی ابر، شکافته شدن دریا و نجات از شر دشمن، چنان به شما عطا کرد که به هیچیک از مردمِ زمان شما چنین نعمتهایی نداده بود.

فواید و پیامهای آیه:

• یادآوری نعمتهای الهی، زمینهساز شکرگزاری و اطاعت از خداوند است و انسان را از کفران و ناسپاسی باز میدارد.
• خداوند به بندگان خود کرامت و عزت میبخشد و آنان را از ذلت بردگی و اسارت نجات میدهد؛ پس شایسته است که بنده در برابر این الطاف، بندگی خالصانه کند.
• نعمت نبوت و هدایت، بزرگترین نعمت الهی است که برتر از نعمتهای مادی است و باید قدر آن را دانست.
• این آیه تسلیتی برای پیامبر اسلام صلی الله علیه وسلم است که بداند امتهای پیشین نیز با وجود نعمتهای بزرگ، ناسپاسی کردند و با پیامبران خود مخالفت ورزیدند؛ پس در برابر آزار قوم خود شکیبا باشد.