ሱረቱ አል-ማኢዳ — አንቀጽ 43

የቃላት ማብራሪያ፦

• يُحَكِّمُونَكَ፦ ፍርድ እንድትሰጥላቸው ወደ አንተ ይመጣሉ ማለት ነው።
• التَّوْرَاةُ፦ ተውራት (የሙሳ ዐለይሂሰላም መጽሐፍ)።
• حُكْمُ اللَّهِ፦ የአላህ ፍርድ፤ በዚህ አውድ ውስጥ የዝሙት ቅጣት (ድንጋይ ውርወራ) ማለት ነው።
• يَتَوَلَّوْنَ፦ ይመለሳሉ፣ ይዞራሉ፣ ይተዋሉ ማለት ነው።
• وَمَا أُولَٰئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ፦ እነዚያ ሰዎች አማኞች አይደሉም።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

ይህች አንቀጽ የአይሁድን ድርብ አቋም እና የልባቸውን ቅንነት ማጣት በሚያሳይ መንገድ ትናገራለች። እነሱ በነቢዩ ሙሐመድ (ሶ.ዐ.ወ) ላይ አላማዊ አላመኑም፤ ነገር ግን ፍርዱ ከራሳቸው ፍላጎት ጋር ሲስማማ ወደ እርሱ ይመጣሉ። ከዚያም ውሳኔው ከፍላጎታቸው ጋር ካልተስማማ ወዲያውኑ ይመለሳሉ፣ ይተዉታል። ይህ ድርጊታቸው እጅግ የሚያስደንቅ ነው።

አላህ ለነቢዩ ሶለላሁ ዐለይሂ ወሰለም እንዲህ በማለት ያስገርማል፦ «እነሱ ተውራት እያላቸው፣ በውስጧም የአላህ ፍርድ እያለ፣ እንዴት ወደ አንተ ይመጣሉ?» ማለትም በተውራት ውስጥ የዝሙት ቅጣት ድንጋይ ውርወራ መሆኑ ተጽፎ እያለ፣ እነሱ ግን ያንን ፍርድ ትተው ወደ አንተ ይመጣሉ። ከዚያም የሰጠሃው ፍርድ ከፍላጎታቸው ጋር ካልተስማማ ወዲያውኑ ይመለሳሉ። በዚህም ሁለት ነገሮችን አካትተዋል፦ የራሳቸውን መጽሐፍ (ተውራት) ማለቂያ የሌለውን ፍርድ መካድ፣ እና የአንተን ፍርድ መተው።

እነዚህ ሰዎች በእነዚህ አስከፊ ባህሪያት የተገለጹ ከሆነ፣ በአላህ፣ በአንተ እና በምትፈርደው ነገር ላይ ከአማኞች አይደሉም። እምነት ማለት በልሳን መናገር ብቻ አይደለም፤ እምነት በልብ መረጋገጥ፣ በተግባር መታወቅ እና ለአላህ ፍርድ መገዛትን ይጠይቃል። እነዚህ ሰዎች ግን ፍርድን እንደ ፍላጎታቸው መለኪያ ይጠቀሙበታል፤ ከፍላጎታቸው ጋር ሲስማማ ይቀበላሉ፣ ሲቃወም ይክዳሉ። ይህ የእምነት መንፈስ ሳይሆን የፍላጎት ባርነት ነው።

እናንተ የአላህ ባሮች ሆይ! ከዚህ አንቀጽ ትምህርት እንወስድ። እምነታችን በፍላጎታችን የሚመራ አይሁን። የአላህ ፍርድ ሁልጊዜ ቀዳሚ ይሁን፤ ምንም እንኳ ከልባችን ፍላጎት ጋር ቢቃረንም። እውነተኛ አማኝ የአላህን ቃል በመስማት ብቻ አይቆም፤ በመገዛት እና በመተግበር ይታወቃል። ይህች አንቀጽ ለእኛ መስታወት ናት፤ ራሳችንን እንመልከትባት። እኛም ፍርድን ከፍላጎታችን ጋር እያመዛዘንን ከሆነ፣ ይህ የአይሁድ ባህሪ ወደ እኛም ሊዘልቅ ይችላል። አላህ ከዚህ ይጠብቀን።

የአላህ መጽሐፍ ብርሃን ነው፤ ልቦቻችንን ያበራል። የነቢዩ ሶለላሁ ዐለይሂ ወሰለም ሱናም መመሪያ ናት። እነዚህን ሁለት ሀብቶች በጥብቅ እንያዝ፤ ፍላጎታችንን ለእነሱ እናስገዛ፤ እነሱን ለፍላጎታችን አናስገዛ። ይህን ላደረግን በዓለምም በመጨረሻውም እርካታን እናገኛለን። አላህ ሁላችንንም እውነተኛ አማኞች ያድርገን፤ ፍርዱን በፍቅር እና በመገዛት የሚቀበሉ ከባሮቹ መካከል ያድርገን። አሚን።