ሱረቱ አል-ማኢዳ — አንቀጽ 62

የቃላት ፍች፡-

• «يُسَارِعُونَ» ማለት ይጣደፋሉ፣ ይቸኩላሉ ማለት ነው።
• «الْإِثْمِ» ኃጢአትና እርኩሰት ማለት ነው።
• «الْعُدْوَانِ» በደልና ወሰን ማለፍ ማለት ነው።
• «السُّحْتَ» ሕገ-ወጥ ገንዘብ፣ ጉቦና በሐሰት የተገኘ ንብረት ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፡-

አንተ ነቢዩ ሆይ! ከእነዚያ አይሁዶችና መናፍቃን ብዙዎቹን ታያለህ—ኃጢአትን ለመሥራት የሚቸኩሉ፣ የውሸት ቃልን የሚናገሩ፣ የአላህን ሕግጋት የሚተላለፉ፣ በሰዎች ላይ በደልና ግፍ የሚፈጽሙ፣ እንዲሁም የሰዎችን ገንዘብ በሕገ-ወጥ መንገድ—እንደ ጉቦና ሙስና—የሚበሉ ሆነው ታገኛለህ። እነዚህ ሰዎች ወደ ክፋትና ወደ ኃጢአት ይጣደፋሉ እንጂ ከእሱ አይርቁም። ይህ የእነርሱ ተግባር በጣም ክፉ ነው፤ ምክንያቱም ራሳቸውን ከአላህ ቸርነትና እውነተኛ መንገድ እያራቁ ነውና። እነርሱ የሚሠሩት ሥራ ሁሉ ክፉ ነው፤ አላህም ይህንን ሁሉ ዐዋቂ ነው።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. እስልምና ሙስናን፣ ጉቦንና ሕገ-ወጥ ገንዘብን በጣም ያወግዛል፤ ይኸውም የማኅበረሰብን ፍትሕና ሰላም ለማስጠበቅ ነው።
2. አንድ ሰው ወደ ኃጢአት መቸኮል የእምነቱ ድክመት ምልክት ነው፤ ምእመን ግን ወደ በጎ ሥራና ወደ አላህ እርኅርኀ ይቸኩላል።
3. የሰውን ገንዘብ ያለ ሕጋዊ መብት መብላት ከታላላቅ ኃጢአቶች ነው፤ እስልምና የሰውን ንብረትና ክብር እንደ ቅዱስ ነገር ይጠብቃል።
4. አላህ የሰዎችን ሁሉ ተግባር ያውቃል፤ መልካም ሠሪዎችን ይመነዳል፣ ክፉ ሠሪዎችንም ይቀጣል፤ ይኸውም የፍትሕ ማረጋገጫ ነው።
5. እስልምና ሰዎችን ንጹሕ ልብ፣ ቅን አንደበትና ትክክለኛ አሠራር እንዲኖራቸው ያስተምራል፤ ከውሸት፣ ከበደልና ከሙስና ያርቃቸዋል።