Surah Al-Maidah — Talata 62

Ipagbadya (O Muhammad sa Angkan ng Kasulatan): “Ipapaalam ko ba sa inyo ang bagay na higit na masama kaysa rito, tungkol sa ganti mula kay Allah: ang (mga Hudyo) na nagkamit ng Sumpa ni Allah at Kanyang Poot, at sa kanila (ang ilan) ay Kanyang pinagpanibagong hugis na tulad ng mga unggoy at baboy, ang mga sumasamba sa Taghut (diyus-diyosan; sila ang higit na masama ang antas [sa Araw ng Muling Pagkabuhay] sa Apoy ng Impiyerno), at higit na napaligaw nang malayo sa Tuwid na Landas (sa buhay sa mundong ito).”

At nang sila ay lumapit sa inyo, sila ay nagsasabi: “Kami ay sumasampalataya.” Datapuwa’t sa katotohanan, sila ay pumasok (na may saloobin) ng kawalan ng pananalig at sila ay lumabas na may gayon ding damdamin. At si Allah ang nakakaalam ng lahat ng kanilang ikinukubli

Bakit kaya ang mga rabbi at mga relihiyosong tao ay hindi pumipigil sa kanila sa pagsasalita ng mga makasalanang salita at sa pagkain ng mga ipinagbabawal na bagay. Tunay na kasamaan ang kanilang ginagawa

Ang mga Hudyo ay nagsasabi: “Ang Kamay ni Allah ay nakatali (alalaong baga, Siya ay hindi nagbibigay at gumugugol ng Kanyang Kasaganaan).” Hayaan ang kanilang mga kamay ay matalian at sila ay sumpain sa kanilang mga sinabi. Hindi, ang Kanyang mga Kamay ay nakaunat nang malapad. Siya ay gumugugol (ng Kanyang Kasaganaan) sa Kanyang maibigan. Katotohanan, ang kapahayagan na dumatal sa iyo mula kay Allah ay nagparagdag sa karamihan sa kanila ng katigasan ng kanilang ulo, ng paghihimagsik at kawalan ng pananalig. Naglagay Kami ng galit at pagkamuhi sa pagitan nila hanggang sa Araw ng Muling Pagkabuhay. Sa bawat sandali na kanilang pinapagliyab ang apoy ng digmaan, si Allah ang pumapawi nito; at sila (ay lalagi) nang nagsusumikap na makagawa ng kabuktutan sa kalupaan. At si Allah ay hindi nalulugod sa Mufsidun (mga mapaggawa ng kalokohan, kabuktutan, kabuhungan)