ซูเราะฮฺ อัล-มาอิดะห์ — อายะฮฺ 99

ความหมายของคำสำคัญในโองการ:

• مَا عَلَى الرَّسُولِ: ไม่มีพันธะใด ๆ แก่ท่านเราะสูล (มุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม)
• الْبَلَاغُ: การเผยแพร่/การประกาศ (สารจากอัลลอฮ์)
• تُبْدُونَ: สิ่งที่พวกเจ้าเปิดเผย/แสดงออกมา
• تَكْتُمُونَ: สิ่งที่พวกเจ้าปกปิด/ซ่อนเร้นไว้

การตีความโองการ:

อัลลอฮ์ตะอาลาทรงแจ้งให้ทราบว่า หน้าที่ของท่านเราะสูล (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) นั้นมิใช่อื่นใดนอกจากการเผยแพร่และประกาศสารที่พระองค์ทรงประทานลงมาให้แก่ประชาชนเท่านั้น ไม่ได้อยู่ที่ท่านที่จะบังคับให้ผู้คนศรัทธาหรือทำให้พวกเขาได้รับ hidayah (การชี้นำทาง) เพราะการชี้นำทางจิตใจนั้นเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว พระองค์ทรงรู้ทุกสิ่งที่พวกเจ้าเปิดเผยและแสดงออกมาในที่สาธารณะ และทรงรู้ทุกสิ่งที่พวกเจ้าปกปิดซ่อนเร้นไว้ในใจ ไม่ว่าจะเป็นความศรัทธา ความดื้อรั้น การปฏิเสธ หรือความหน้าไหว้หลังหลอก พระองค์จะทรงตอบแทนพวกเจ้าตามสิ่งที่ได้กระทำไว้ทั้งที่เปิดเผยและที่ซ่อนเร้น

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. ความเมตตาของอัลลอฮ์ต่อมนุษย์: การที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดหน้าที่ของเราะสูลเพียงแค่การเผยแพร่สาร มิได้ทรงบังคับให้มนุษย์ศรัทธา แสดงให้เห็นถึงความยุติธรรมและความเมตตาของพระองค์ที่ให้มนุษย์มีอิสระในการเลือกทางของตนเอง
2. ความโล่งใจของเราาะสูลและผู้ศรัทธา: บทนี้ปลอบประโลมท่านนบีและบรรดามุสลิมว่า พวกท่านไม่ต้องรับผิดชอบต่อการตอบสนองของผู้คน แต่ละคนจะถูกตัดสินตามการกระทำของตนเอง
3. การตระหนักถึงการเฝ้าดูของอัลลอฮ์: เมื่อรู้ว่าอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ทั้งสิ่งที่เปิดเผยและซ่อนเร้น มนุษย์จะระมัดระวังตนเอง ไม่กล้าทำความชั่วแม้ในที่ลับ และพยายามทำความดีอย่างจริงใจโดยไม่หวังการโอ้อวด
4. ความจริงใจในการงาน: การที่อัลลอฮ์ทรงรู้แม้สิ่งที่ซ่อนอยู่ในใจ ทำให้เราต้องตรวจสอบเจตนารมณ์ของตนเอง ให้การงานทุกอย่างบริสุทธิ์เพื่อพระองค์ มิใช่เพื่อให้ผู้คนเห็นหรือชมเชย
5. ความหวังและความกลัว: ผู้ศรัทธาจะมีความหวังในความเมตตาของอัลลอฮ์ที่ทรงรอบรู้ความดีที่ซ่อนเร้นของพวกเขา และจะมีความเกรงกลัวต่อการลงโทษจากบาปที่พวกเขาปกปิดไว้
6. ความสมบูรณ์แบบของศาสนาอิสลาม: บทนี้ยืนยันว่าอิสลามเป็นศาสนาแห่งความจริงใจและการตรวจสอบตนเอง ไม่ใช่เพียงพิธีกรรมภายนอก แต่รวมถึงความบริสุทธิ์ของจิตใจและการงานที่ซ่อนเร้นด้วย